?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry | Next Entry

Выйшла мая другая калонка на 34mag.net
 
Падарожнічаючы па Лацінскай Амерыцы, я імкнулася пакаштаваць розных нацыянальных, уласцівых толькі пэўнай краіне, страваў і напояў. Якім жа было маё здзіўленне, калі, пакаштаваўшы мясцовай «Калумбіяны» (з пазнакай «нашая» на бутэльцы), я адчула знаёмы смак «Бураціны». Яшчэ большым здзіўленнем сталася тое, што перуанская «Інка-кола» і бразільская «Гаўрана» мелі той самы смак.

inkakola

Аргентынцы, частуючы мяне варанай згушчонкай (яна там называецца «дульсэ дэ лечэ», што значыць «малочная слодыч»), хваліліся сваёй «тыповай» слодыччу, якую вынайшлі менавіта яны, і якой няма больш нідзе ў свеце. Ну, толькі там, куды яе экспартуюць, вядома. Эх, шкадавала я, што не прыхапіла з сабою бляшаначку нашай рагачоўскай. Але аргентынцы сапраўды здзівіліся, дазнаўшыся, што я таксама ведаю сакрэтны рэцэпт малочнай слодычы.
 
А нядаўна, падчас паездкі аўтаспынам з Варшавы ў Кракаў, добразычлівыя полькі прапанавалі мне «Крувку». «Нашая нацыянальная цукерка», – з гордасцю патлумачылі яны мне. 
 
Пазней чыста дзеля цікаўнасці я залезла ў «Вікіпедыю». Бо добра памятаю, як мая бабуля заўсёды прасіла прывозіць ёй у вёску «Кароўкі». Гэты былі ейныя любімыя беларускія цукеркі. Дык вось «Вікіпедыя» мне расказала, што цукеркі «Кароўка» сапраўды вынайшаў паляк Фелікс Паморскі, які трымаў кандытарскую фабрыку яшчэ ў 1921–1929 гадах. Але я на гэтым не спынілася і працягнула пошукі. На сайце беларускай фабрыкі «Чырвоны мазыранін» пішуць, што рэцэпт знакамітай «Кароўкі» быў прыдуманы ў Нароўлі ў 1948 годзе. Паводле дырэктаркі «Чырвонага мазыраніна» Аляксандры Гаранінай, у беларускі райцэнтр ехалі з усяго СССР, каб пераняць сакрэтны рэцэпт. 
 
Тое ж і са згушчонкай. За права краіны – вынаходніцы згушчонага малака спрачаюцца прынамсі некалькі дзяржаваў Лацінскай Амерыкі: Аргентына, Уругвай, Чылі, Калумбія… Пры гэтым гісторыі вынаходства пераплёўваюць адна адну па красамоўнасці. Паводле аргентынскай легенды, у 1829 годзе ў адной з правінцыяў Буэнас-Айрэса два генералы святкавалі перамір’е. Прыслужніца забыла на вуглях шклянку з салодкім малаком. Шклянка ўзарвалася. Адзін з генералаў пакаштаваў змесціва. І яно яму так спадабалася, што ледзь не тут жа новаспечаныя саюзнікі пачалі будаваць завод для вытворчасці згушчонкі.
 
Нават славуты выхадзец з Аргентыны Чэ Гевара казаў: «Згушчонка, абутак і зброя – самае галоўнае для рэвалюцыянера». Вядома, аргентынцы ганарацца яшчэ адным пацверджаннем крутасці іх згушчонкі. Аднак у нас тут кажуць, што выбітны рэвалюцыянер упадабаў усё ж нашую, савецкую згушчонку. 
Думаю, гэта справа гонару для кожнага народу мець нейкае сваё вынаходства, штосьці адметнае, па чым можна было б пазнаваць краіну. І харчовыя брэнды, напэўна, самыя праўдзівыя. Я чамусьці больш ганаруся беларускімі дранікамі, чым майткамі ад «Мілавіцы». І ў падарожжах для мясцовых гатую беларускі боршч (добрыя гаспадыні ведаюць, што ён адрозніваецца ад украінскага або, тым больш, польскага), а не расказваю, якія крутыя ў нас трактары. Дый які БелАЗ параўнаецца з нашай бабкай з салам?!
   

Tags:

Comments

( 24 comments — Leave a comment )
andrus_lasko
Nov. 2nd, 2011 03:27 pm (UTC)
ох ужо гэтыя аргентынцы! няпраўда! вараная згушчонка - гэта традыцыйна бразільская страва! з яе нават торт тут робяць адмысловы!
а калі сур'ёзна - чым баршчы адрозніваюцца? я гатую, як прабабуля вучыла, мяркую, што мусіць быць украінская версія. а беларускі боршч які?
litota_
Nov. 2nd, 2011 05:04 pm (UTC)
з таго, што ведаю я, у беларускім баршчы няма капусты. а таксама буракі варацца спачатку асобна, а ў боршч дадаюцца нарэзанымі ўжо ў самым канцы. прынамсі такім чынам адрозніваліся баршчы, якія ў падарожжы гатавала я і ўкраінка Дзіяна )) хаця, канечне, рэцэпты могуць адрознівацца ў кожнай сям'і :)
tumash
Nov. 2nd, 2011 05:42 pm (UTC)
хаха! у Інданезіі самыя смачныя пірагі са згушчонкай! пры тым, што свежага малака там няма наагул.
andrus_lasko
Nov. 2nd, 2011 06:38 pm (UTC)
ой, боршч без капусты, ыыы.
ну, відаць, у нас украінскі боршч сямейны =)
andrus_lasko
Nov. 2nd, 2011 06:41 pm (UTC)
а што ў польскім?
litota_
Nov. 2nd, 2011 07:08 pm (UTC)
у тым і справа, што нічога. з яго вымаюцца ўсе інгрыдыенты і п'ецца ён як сок з кубка :)
andrus_lasko
Nov. 2nd, 2011 07:42 pm (UTC)
які жах!
litota_
Nov. 2nd, 2011 08:05 pm (UTC)
вось так ён нават у крамах прадаецца

</a>
andrus_lasko
Nov. 2nd, 2011 06:43 pm (UTC)
наогул дзіўна. я думала, што проста ў кожнай сям'і свае рэцэпты.
але такі боршч, як мы гатуем, або прынамсі падобны, я каштавала толькі ва Ўкраіне.
ex_krywal
Nov. 8th, 2011 09:23 pm (UTC)
ва ўкраінскім баршчу яшчэ фасоля прысутнічае
salej
Nov. 2nd, 2011 08:33 pm (UTC)
так, у дзяцінстве памятаю мама гатавала "боршч" (без буракоў, з капусты)а страва з буракоў (без капусты) называлася ў нас на трасянцы "свекольнік" :)
І кашай называлі толькі таўканіцу з картоплі, а кашы з круп менаваліся па назвам круп: манка, пшонка, грэчка і г.д., ніколі на іх не казалі каша (у нас прынамсі). Гэта мабыцт мясцовыя асаблівасці.
litota_
Nov. 2nd, 2011 08:41 pm (UTC)
а ў нас суп з капустай так і называецца - "капуста".
salej
Nov. 3rd, 2011 06:27 am (UTC)
так, я пазьней пра гэта даведаўся. Наогул, калі я падрос, зразумеў, што многія стравы афіцыйна называюцца інакш :)
andrus_lasko
Nov. 2nd, 2011 11:36 pm (UTC)
цікава! а дзе гэта так?
salej
Nov. 3rd, 2011 06:27 am (UTC)
Піншчына
kennymertv
Nov. 2nd, 2011 06:56 pm (UTC)
Так вот что... а я голову ломаю
34.89 КБ
salej
Nov. 2nd, 2011 08:38 pm (UTC)
Цікавы артыкул, дзякую. Я, дарэчы, нашу згушчанку (не вараную) выстаўляю ледзь не як нацыянальны прадукт :) Калі еду за мяжу, заўсёды вязу ў якасьці падарунка глыбоцкую згушчанку і яшчэ зэфір, звычайны, белы ці ружовы, без араматызатараў.
litota_
Nov. 2nd, 2011 08:40 pm (UTC)
а яшчэ сыркі глазіраваныя :)
salej
Nov. 3rd, 2011 06:29 am (UTC)
а, так :) праўда апошнім чсасам іх моцна рознымі хімікатамі папсавалі, часам некаторыя есці немагчыма.
ljusdunkel
Nov. 2nd, 2011 11:47 pm (UTC)
У Гiшпанii dulce de leche традыцыйны прадукт, няхай ня брэшуць аргентынцы. Дарэчы, Nestlé вырабляе дульсе де лече таксама. I звычайнай згушчонкi якой хочаш тут ёсць, мясцовая гiшпанская, галандская (самая смачная з усix!), тая ж швейцарская. Я купляю перыадычна, вельмi смачная!
salej
Nov. 3rd, 2011 06:31 am (UTC)
Неееее! У Галяндыі згушчанка як у нас??? А я туды нашу завозіў :))) Думаў здзівіць. Затое зэфіра ў іх дакладна няма!

ljusdunkel
Nov. 3rd, 2011 07:37 am (UTC)
Я не была ý Галандыi, але экспартная галандская згушчонка ý нас бывае час ад часу, вельмi смачная! Навогул, еýрапейскiя згушчонкi выдатнай якасцi, як i малако. Пэýна i без радыяцыi. Пра сыры ýжо i не кажу:))) А вось зефiру нiдзе няма, гэта тыпова беларускi (савецкi) прысмак. Мая сястра жыве ý Турцыi, там згушчонка адсутнiчае як клас, я ёй з Гiшпанii вялiзную банку прывозiла. Сыркоý у шакаладзе няма таксама ý нас:)))
salej
Nov. 3rd, 2011 08:38 am (UTC)
А у вас гэта дзе, у Гішпаніі?
ljusdunkel
Nov. 3rd, 2011 09:24 am (UTC)
Так, у Гiшпанii:)
( 24 comments — Leave a comment )