?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry | Next Entry

Адзіос, Коста-Рыка!

Коста-Рыку за пару гадзінаў можна праехаць з Атлантычнага ўзбярэжжа на Ціхае. Мы пабывалі на абодвух акіянах. Ціхі парадаваў нас самымі вялікімі хвалямі, якія мы бачылі ў жыцці і першымі спробамі сапраўднага сёрфінгу.

20101015-IMG_6378

20101015-IMG_6356 

20101015-IMG_6369

Photobucket

20101015-IMG_6379

У горадзе Пуэрто Бьехо на Карыбскім моры мы ўпершыню начавалі ў гамаках.

20101022-IMG_6500

20101022-IMG_6502

20101022-IMG_6498

20101022-IMG_6505

20101022-IMG_6507

20101022-IMG_6524 


20101022-IMG_6534

Праз два дні мы вырушылі да мяжы з Панамай. Падарозе праязджалі велічэзныя бананавыя плантацыі і бананавыя фабрыкі.

20101023-IMG_6560

Photobucket

На картах гэтага памежнага пераходу няма. Але насамрэч ён існуе. Тут па чыгуначным мосце з Коста-Рыкі ў Панаму і наадварот едуць грузавікі і ідуць пешаходы.

20101023-IMG_6564

“Ідзіце вось за гэтым мужчынам. Ён вам пакажа, дзе купіць,” – сказаў нам праз акенца памежнік. Што купіць мы не зразумелі. Аднак “гэты мужчына” хутка ўсё патлумачыў. Мы мусім купіць квіткі на самалёт ці аўтобус з Панамы, каб пацвердзіць, што мы не маем намеру заставацца ў краіне. Тое, што квіткі падробныя, ведаюць і іх прадаўцы, і памежнікі і самі турысты. Аднак такое правіла, тлумачць нам дзядзечка.

Я тлумачу, што лішніх грошай у нас няма і мы ўсе ведаем, што па гэтых квітках мы нікуды не паляцім. Які сэнс тады іх купляць? Такое правіла – чарговы раз бубніць дзядзечка. “Тут нядаўна белы чалавек забіў семярых нашых”. “І што? – пытаюся я. – Калі я куплю квіток на самалёт – гэта гарантуе, што я нікога не заб’ю”?

Тут у нашую размову ўклініваецца, амерыканскі турыст, які толькі-толькі здаў памежніку ў акенцы свае дакументы з квітком. “Яны проста хочуць упэўніцца, што вы пакінеце краіну!” “Але квіток – гэта не доказ. Я магу купіць яго і ўсё роўна застацца ў Панаме!” – пачынаю ўжо злавацца я. “Такія правілы,” – паціскаючы плячыма зазначыў турыст.

Прашу паразмаўляць з шэфам. Мне кажуць, што шэф – гэта і ёсць той самы памежнік у акенцы і ў нас няма ніякіх шанцаў прайсці мяжу, не купіўшы квітка. Аднак шанец у мяне ёсць. І я яго выкарыстоўваю, прасоўваючы шэфу нашыя пашпарты разам з лістом падтрымкі і коратка расказваючы сутнасць нашага падарожжа аўтаспынам. Ліст падтрымкі - амель адзіны пасьля пашпарту наш дакумент, дзе розныя арганізацыі з розных краінаў ставяць нам свае штампікі, тым самым падтрымліваючы нашую экспедыцыю. Не гаворачы ні слова, шэф штампуе адзін за другім пашпарты, ставіць штамп у ліст падтрымкі і жадае нам “бьен бьяхэ” (добрага падарожжа).

20101107-IMG_7036 

Comments

( 9 comments — Leave a comment )
du6istik
Nov. 6th, 2010 09:50 pm (UTC)
чего-то я не понимаю... вы ж нелегально границы пересекаете? как вас на таком вот пунктике пограничном не завернули, да ещё и полицию не вызвали? Хмм...
(Anonymous)
Nov. 6th, 2010 10:07 pm (UTC)
Яуген, Вiльня.
Таму, мабыць, што там вольнасьцi больш, чым у нас:)..
litota_
Nov. 7th, 2010 05:00 am (UTC)
Nieliahalna my prajshli 2 miazhy. jak liehalizavalisia, ja pisala raniej
du6istik
Nov. 7th, 2010 02:06 pm (UTC)
ааааа, ясно:) я просто недавно пдключилась к журнальчику вашему, найду время, полистаю предыдущие записи:))уж оооочень интересно!
chebrovskiy
Nov. 6th, 2010 10:03 pm (UTC)
бачу знаемые штампики)
rohach
Nov. 7th, 2010 06:57 am (UTC)
крутая идэя з листом падтрымки)) трэба мне таксмаа завесци)
svoyasi
Nov. 7th, 2010 08:12 am (UTC)
вельмі прыгожыя здымкі! і зноў захапленне, захапленне вашай вандроўкай! :)
hugs from Moscow!
barilotti
Nov. 7th, 2010 04:06 pm (UTC)
Жэня, нешта ты мне сёння снілася - быццам збіраешся карацей стрыгчыся :-) З чаго - не ведаю, але на ўсялякі выпадак пішу табе тут прывітанне )))
batury
Nov. 8th, 2010 04:24 am (UTC)
клёвыя фоткі атрымаліся.
( 9 comments — Leave a comment )