Аўгіня (litota_) wrote,
Аўгіня
litota_

Ve la Libertad (Беліберда)

Аўтаспын па-мексіканску кардынальна адрозніваецца ад амерыканскага. Тут ужо (за вельмі рэдкім выключэннем) не кормяць у дарозе і не даюць грошай. Затое спыняюцца значна актыўней. І падвозяць нават тыя, ад каго гэтага ну ніяк не чакаеш.

Дзесьці пасярод шляху ад Мехіка да Кўацакўалькаса нам спыняецца загружаны да верху пласмасавымі тарамі пікап. З кабіны вылазяць два чувака і пачынаюць вызваляць нам месца ў кузаве. З горам папалам мы туды змясціліся са сваімі заплечнікамі, інструментамі і табурэткай. Едзем. Праз сто метраў кіроўца зноў спыняецца... каб падабраць яшчэ адну жанчыну з яшчэ большай колькасцю багажа - вёдрамі, тачкамі, сумкамі... На мексіканскіх дарогах штохвіліну можна пабачыць загружаныя напоўніцу людзьмі пікапы. Па прынцыпе - дзе змесціцца адзін, там і дзесяць.

6

І вось едзем мы, значыць, так, едзем. І тут бац - уязджаем па горным серпанціне ў хмару! Словамі гэта не перадаць. Ды і здымкамі, напэўна, таксама.

3

2

1

Як толькі мы праехалі горы, адразу трапілі ў іншы клімат - тут тропікі, пальмы, фрукты, вільгаць і сезон дажджоў. Ад гэтага моману кожную ноч (а часам і дзень) нас чакаюць залевы. Вось і да Кўацакўалькаса мы дабраліся ўначы - дождж ліе як з вядра, цёмна, да горада яшчэ кіламетраў 40. Нас пагадзіўся падкінуць чалавек па імені Віктар, якому трэба было ехаць зусім у іншы бок.

А ў Кўацакўалькосе нас сустрэлі ўкраінскія табурэтнікі разам з мясцовымі музыкантамі. Так мы апынуліся ў рэстаранчыку, які на цэлы тыдзень падчас фестывалю патрапіў у нашае распараджэнне. Раней гэта была такерыя - рэстаранчык, дзе гатавалі і прадавалі традыцыйную мексіканскую страву - такос. Цяпер месца стала арт-кавярняй, дзе штовечар кучка беларусаў, украінцаў і расіянаў адчынялі вароты, расстаўлялі сталы і гатавалі нашыя традыцыйныя стравы. За дні фестывалю намі былі прыгатаваныя: боршч, дранікі, пельмені, варэнікі, бліны, суп з клёцкамі. А таксама былі спетыя народныя ды ня толькі песні. 

27

25

А нашыя новыя мексіканскія сябры ў сваю чаргу зрывалі нам дах сваімі рытмамі, якія яны выстуквалі на сківіцах каня і розных дзіўных інструментах.

28

26

22

І крыху відаў горада Кўацакўалькос. Маленькае, правінцыйнае, прамысловае мястэчка, якое знаходзіцца на беразе Мексіканскага заліву, займаецца нафтавай вытворчасцю і амаль не ведае, што такое турысты.

23

18

15

14

13

12

11

20

21

19
Tags: mexico, photo, taburet
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 8 comments