Аўгіня (litota_) wrote,
Аўгіня
litota_

Кьерэмос Суідад дэ Мэхіко дырэксьон

Мексіка з першага погляду ўражвае сваім беспарадкам, пацёртасьцямі, няроўнасьцямі, разрухаю. Нават пустыня тут выглядае больш неахайна, чым у ЗША. У Хуарэсе і ваколіцах узмоцнены ваенны і паліцэйскі кантроль. Ды і паўсюль у Мексіцы паліцыя ходзіць з заюзанымі аўтаматамі, у броніжылетах, правяраюць машыны на наяўнасць наркотыкаў.

11

Каля 35% наркатрафіку краіны праходзіць праз Хуарэс – памежны з ЗША горад. Праз яго ў Штаты правозяць вялізныя партыі какаіну, метамфетаміну і марыхуаны. Войны наркакартэляў не спыняюцца ўжо дзесяткі гадоў. Яшчэ ў 2006 годзе прэзідэнт увёў у горад войскі для пастаяннага патрулявання.


20

Аднак паляпшэння сітуацыі няма. Хуарэс займае вядучае месца ў рэйтынгу самых крымінальных гарадоў свету. Штогод тут забіваюць амаль 2 тысячы чалавек. Для параўнання, у Нью-Йорку гэтая лічба складае 600 чалавек.

4

3

5

Горад Чыхуахуа (Чыўаўа ў мясцовым вымаўленні) знаходзіцца прыкладна ў 300 кіламетрах ад мяжы і з’яўляецца перавалачным пунктам для перавозчыкаў наркотыкаў. Першае, што мы пабачылі пры ўездзе ў горад, - труп на зямлі, паліцыю, разваленыя і страшныя трушчобы. “Куды мы патрапілі?” – падумала я.

Прыехаўшы на вакзал, я пазваніла Герардо, хлопцу, з якім спісалася па сайце www.couchsurfing.org. За намі прыехаў трыццацідвухгадовы хлопец на новенькім шэўрале. І тут мы пабачылі іншы Чыхуахуа – багаты, з высокімі платамі. У гаражы Герардо – яшчэ два шэўрале. Двухпавярховы дом з белымі сценамі, новай мэбляй і сантэхнікай. Бацька Герардо, Антоніо, валодае друкавальнай фірмай. Герардо таксама працуе ў яго і можа сабе дазволіць падарожнічаць па свеце.

1

9

Вечарам мы далі невялічкі канцэрт, а раніцай нас пачаставалі каралеўскім сняданкам. Сядзім мы сабе, ядзім, нікога не чапаем... і тут у пакой заходзіць служанка і пачынае прыбірацца ў хаце.

На наступны дзень мы пабачылі горад. Ён аказаўся не такім страшным, як на першы погляд. Добразычлівыя мексіканцы, якія прадаюць усё і ўсюды – нацыянальныя стравы (у асноўным гэта ўсё з кукурузы: кукурузныя бліны, кукурузны хлеб, кукурузныя чыпсы, кукурузныя катлеты, кукурузная каша, кукурузнае печыва і г.д.), усякую драбязу.

14

13

12

17

З гораў у Чыхуахуа спускаюцца індзейцы ў нацыянальных строях. У асноўным гэта жанчыны з дзецьмі. Яны кажуць, што прыходзяць паглядзець на горад. Аднак вельмі часта іх можна пабачыць з працягнутай рукой, альбо пачуць ад іх: “уно песо, пор фавор”.

10

2

Іспанскія каланісты ў свой час не прывезлі з сабой белых жанчынаў, таму зараз 80% мексіканцаў – мецісы. Аднак многія з іх (і нават урбанізаваныя індзейцы) з пагардаю глядзяць на “нэйтыў амерыканз”, якія да гэтуль вядуць традыцыйны лад жыцця.

19

На наступны дзень мы вырашылі даведацца, што такое мексіканскі аўтастоп. Ён аказаўся мегахуткасным. Спыніўся грузавік. Я кажу:

- Бамоса Торреон дырэксьон. Пўэдо іра кон устэд?

Кіроўца аглядае мяне з ног да галавы. Гаворыць штосьці, з чаго я зразумела толькі слова “мамасіта” і тое, што ён гатовы ўзяць толькі мяне адну без Верасьня.

- Но, - кажу. – Носотрос дос.

Пасля яшчэ хвілінкі размовы такою моваю ён махае рукою – паехалі!

Армандо ехаў у Мехіка. Мы вырашылі далучыцца да яго на ўвесь шлях.

- Мы будзем ехаць увесь дзень і ўсю ноч, прыедзем раніцай, - тлумачыць нам Армандо. Да Мехіка каля 1600 кіламетраў.

Наш спадарожнік дастае маленькую таблетку і кажа: “Амфетамін”. Менавіта такім чынам мексіканскія дальнабоі ездзяць начамі. Дарожнай паліцыі на гэта пляваць. Як пляваць і на хуткасць, з якою ездзяць грузавікі (мы ехалі 114 км/г амаль увесь час), на абгоны на паваротах праз двайную суцэльную.

18

Мы амфетаміны не хаваем, таму заснулі каля 11 вечара. Прачынаемся. Трэцяя гадзіна ночы. Армандо шалёна і хутка штосьці тлумачыць нам на іспанскай. “Касэта, касэта”, - кажа ён. “Суідад дэ Мэхіко. Кэріэс эн Мэхіко”?

Мы выходзім з траку і сярод ночы застаемся адны на дарозе за прапускным пунктам, дзе кіроўцы аплочваюць праезд па платнай дарозе (як мы пасля даведаліся, “касэта” па-іспанску) у 45 кіламетрах ад гораду.
Tags: mexico, photo, taburet
Subscribe

  • Армянская гасціннасць

    Міша Арменія апынулася неверагодна гасціннай і ахвочай дапамагчы. Прычым часам даходзіла да абсурду. Застопілі мы невялічкі бусік. Кабіна занятая і…

  • Грузія, якая стала Джорджыяй

    Ведаючы па досведзе, што прытулак на ноч лепш шукаць у маленькіх вёсках, мы вырашылі не перасякаць сёння мяжу з Грузіяй, а застацца начаваць у…

  • Чачня не ў тэлевізары

    У Расію мы пераправіліся на пароме праз Керчынскі праліў. Калі сцямнела, мы былі ў Краснадары. Вырашылі знайсці прытулак праз couchsurfing .…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 6 comments