Аўгіня (litota_) wrote,
Аўгіня
litota_

Куба. Частка трэцяя

Што я адразу прыкмеціла, — кубінцы вельмі шчырыя і адкрытыя. І нягледзячы на сваю галечу, спакойна ставяцца да таго, што іх фатаграфуюць. Машуць рукамі, альбо проста без усялякіх эмоцыяў глядзяць у аб'ектыў. Нібы нічога не адбываецца.

Жыхары вострава Свабоды не баяцца паказваць сваё прыватнае жыцьцё навыварат. Гуляючы па вузкіх вуліцах Гаваны, раз-пораз я заўважала людзей у расчыненых дзьвярах сваіх кватэраў. У іх няма калідораў, таму дзьверы з вуліцы вядуць адразу ў пакой. І там бачна, як людзі сядзяць на канапах і крэслах-качалках, глядзяць тэлевізар, абмяркоўваюць навіны. Некаторыя выходзяць на ганак і там жа садзяцца ў піжаме, каб пачытаць сьвежы выпуск мясцовай газеты "Granma".





- Hola! – вітаецца з намі мінак на вуліцы.

- Hola! – адказваем мы. І, стомленыя ад пастаяннай увагі кубінцаў, працягваем ісьці далей.

- Ну чаму ніхто са мной ня хоча размаўляць? – даганяе нас мужчына. – Усё, што мне кажуць турысты, гэта “Ола і ола”! А я хачу проста паразмаўляць! Мне больш нічога ня трэба. Мне брат з Маямі штомесяц 300 даляраў дасылае. У мяне ўсё ёсьць. Я толькі паразмаўляць хачу...

Насамрэч, без такой дапамогі з-за мяжы выжыць на Кубе амаль немагчыма. На востраве дзьве валлюты. Адна для турыстаў - CUC (Cuban Peso Convertible), другая для кубінцаў - Peso Cubano (іх яшчэ называюць “драўлянымі”). Калі быць дакладным, то адзін CUC роўны 1,4 долары і 0,9 еўра (дадзеныя на красавік 2008, - прым. Аўт.). У Гаване, цэнтрах правінцый і курортах існуюць спецыяльныя крамы для турыстаў, у якіх цэны пазначаныя ў CUC.

Самі ж жыхары Кубы атрымліваюць зарплату ў Peso Cubano. І ў асноўным прадукты купляюць менавіта за гэтую валюту. У кубінскіх крамах немагчыма купіць амаль нічога. Часам пабачыш вялізную чаргу ў краме, падыйдзеш паглядзець, што ж там такое прадаюць. А там - асадкі, запальнічкі, усякая драбяза...

Адзін кубінскі песа каштуе ўсяго 0,04 даляра. Дый купіць за гэтую валюту нельга амаль нічога. Да нас падыйшла жабрачка. Працягвае руку і просіць грошы на ежу. Пэр дастаў з кішэні тры кубінскіх песа. Жабрачка зірнула на іх, і кінула назад. “Дайце іншыя грошы, - кажа. – На гэтыя я нават не пад’ем”.



Ёсьць крамы і для заможных кубінцаў, дзе можна расплачвацца ў CUC. Гэта так званыя шопінгі. Выбар там значна большы, чым у звычайных крамах для кубінцаў. Але там таксама можна знайсьці далёка ня ўсё. Дый выглядаюць яны па-саўковаму. Побач з мэбляй прадаюцца макароны, побач з яблыкамі - шампуні...

Нярэдка на вуліцы можна сустрэць людзей, якія штосьці прадаюць. І звычайна рэчаў на продаж яны выстаўляюць усяго пару штук. Гэта можа быць адно манга, адна цыгара, дзьве запальнічкі і адна асадка. За ўвесь час, што я была на Кубе, я ні разу ня бачыла, каб у іх хтосьці што-небудзь купляў. Аднак яны сядзяць так цэлымі днямі...









Аўтамайстэрня. Працуе 24 гадзіны.








Тут ром.


Так выглядаюць многія бары на Кубе.


А так - сталоўкі...










Рамонт абутку.


Рэстаран у цэнтры Гаваны.


Прадуктовая крама. Тут малако, рыс, цукар... І бадай больш нічога...


А вось чарга за драбязой.


















Кавярня. У меню - нешырокі выбар...


Крама, дзе прадаюць усё. Ад канапаў да яблыкаў. Мы купілі там ваду. Пакуль дайшлі да выхаду, у нас тры разы праверылі чэк і сумкі...




Нічога купіць не жадаеце? Запальнічка, алоўкі, цыгара... А можа проста так грошай дасьце?..


Яшчэ адна прадуктовая крама.


Гэта не сэканд-хэнд. Гэта звычайная крама адзення ў кубінскай правінцыі.








Наш афіцыянт. Вельмі стараўся. Атрымаў добрыя чаявыя.






Працяг будзе...

Частка другая
Частка першая
Tags: cuba, рhoto
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 30 comments