November 23rd, 2004

вожык вясёлы

У двух словах

Правоў няма тры гады і з гэтым прыйдзецца жыць, але што зробіш. Будзем змагацца.
Учора хадзіў на суд. Паразмаўляў, напісаў усю праўды, падаў новы іск ад сябе, бо па шчырасьці не магу я сябе толькі лічыць вінаватым. Таму напісаў на абаюдку. Сказаў, можа я і схлушу, але напішу, што вінаваты абодва. Я та згодны, што я вінаваты, але настойваю на тым, што калі прызнаеш віну, маеш права на адказны ход. Можа я і памыляюся, іду на патрабаваньне ад людзей таго, на што не маю маральнага права па маех прынцыпах, але часам можна сабе такое дазволіць. Хаця...
Ай, дастала ўсё, гэтыя складаныя разважаньні, да фіга праблемаў, трэ пачынаць прасьцей к жыцьцю аднасіцца, праўду Зьміцер казаў. Асьцепяніцца трэба, супакоіцца, узяцца за розум. А я ўсё нешта не магу, усё імкнуся да нябачнай прасторы, усё хачу нешта за гарызонтам убачыць і дайсьці невядома да чаго.
А што тут у гэтым жыцьці патрэбна? Пабыў я крыху жанатым чалавекам, паглядзеў, ўто гэта такое і зараз зноўку ўлазіць у гэтыя праблемы ну зусім няма ніякага жаданьня. Як добра жыць для самога сябе. Цябе ніхто не напружвае, робіш тое, што хочаш, і ня робіш, калі жаданьня няма. А як інакш? Пад прымусам з-пад палкі - ну на фіг! Пракоціць толькі раз ці два, потым з гэтага нічога добрага, па досьведу ведаю, не атрымаецца.
Цяжка апісваць падзеі, увесь час нейкія развагі атрымліваюцца. Не магу я проста падаваць факты, не цікава гэта. Прывязана да матэрыяльнага сьвету, які ўвесь час мяняецца, які немагчыма апісаць нават на дадзены момант, бо ўсе моманты ўсё роўна не разгледзіш, нешта забудзесься і карціна будзе ўжо неаб'ектыўнай. А на халеру такое трэба? Іншая рэч, калі мы выырваем нейкую частку і пачынаем вакол яе нешта рассусовіваць, галоўнае адразу зразумець, што сэнса ў гэтым няма і нічога не атрымаецца, акрамя закалкі для языка і думак, каб потым не разачароўвацца і не чакаць лішніх вынікаў, якія маглі б атрымацца.
Ну возьмем зноўку хоць учорашні дзень.
Балін, дастала пісаць... увесь час перапыняюць потым дапішу...
вожык вясёлы

(no subject)

"Не путай любовь и желание. Любовь - это солнце, желание - только вспышка. Желание ослепляет, а солнце дарит жизнь. Желающий готов на жертвы, а истинная любовь не знает жертв и не верит жертве - она одаряет. Любовь не отнимает у одного, чтобы отдать другому. Любовь - это суть жизни. А свою жизнь не отдашь другому. Желание только кажется благом, но оно опаляющее душу пламя, это пожар - слепой и жестокий. Если ты любишь тело - это только желание. Любовь - это отношение к человеку, а не к его телу. И тут тайна любви. Всю жизнь мы пытаемся найти самих себя. Это большой и непростой путь. Но насколько же сложнее найти внутренний свет в другом человеке...Вот почему любовь не рождается сразу, сразу возникает только желание. Те, кто не могут отличить любовь от желания, обречены на страдания. Те, кто жертвуют, те - не любят. Тот, кто не нашел самого себя, еще не может любить."

Спёрто только что но пусть будет в коллекции.

Пока не всё хорошо, ещё можно и интересно писать что-то о своей жизни, как только всё наладится завяжу, так что пользуйтесь пока есть возможность. Когда начну наслажадатсья жизнью (скорее всего никогда) просто не будет на это времени и сил.. зачем хвастаться? А вот процесс решения проблем довольно актуален. И интересно как другие люди проходят сходные этапы решения жизненных ситуаций. Вдруг поможет.