Проста выйшла сёньня на тры гадзіны пагуляць па родным горадзе. Вось чаго нафоткала. Нафоткала насамрэч нашмат больш. Але ЖЖ не рызінавы :))
Калі я стала фатаграфаваць гэты шапік, адтуль выбегла жанчына і пачала зачыняць яго са словамі (быццам апраўдвалася): "А што гэта вы тут фоткаеце? Што непрыгожа? Дык яго ўсё роўна хутка зносіць будуць". Ну, я маўчала. І пафоткаць ужо нельга. У мяне яшчэ ёсьць фотка з зачыненым шапікам і той ж паперкай "Переучёт", але вас шкада :)

У гэтай хаце жыве злы сабака.

А ў гэтай - ветэран вайны.

Бабуля зьбірае бутэлькі. І перад тым, як здаваць, мые пад калонкай.

Ага. Вілія. Яна вельмі зьмянілася за апошнія гады. Туды, куды мы, спартыўным лягерам хадзілі купацца, ужо не прайсьці. Вілія стала няроўная, месцамі павысыхала, месцамі разьлілася. А месцамі яна вось такая.





А вясна ж. Хлопцы паскідалі курткі, у футбол ганяюць. У мяне яшчэ ёсьць фотка, дзе яны ў футбол ганяюць. Але вас шкада. Таму толькі курткі :)

А гэта наш касьцёл.


Наша пажарная часьць.



Мой родны двор. Дзеці гуляюць з сабакам.


Пасьля Менску адвыкла ўжо ад такога. А ў Вілейцы - гэта звычайная справа.

Мой пад'езд.



І флэшмобаў першакрасавіцкіх ня трэба.


Гэта нашая радзільня. Тут я і зьявілася на сьвет.

А гэта музычная школа, у якой я навучалася. Дакладней - адзін зь яе корпусаў. Дакладней - адзін з бакоў аднаго з корпусаў.

Вось так у нас пішуць "Second Hand".


Фотка зробленая праз шкло кухні ў сталоўцы аднаго з Вілейскіх ПТВ.



Ага. Наш легендарны завод "Зеніт".

Свабодная Беларусь выглядае так?


Калі я стала фатаграфаваць гэты шапік, адтуль выбегла жанчына і пачала зачыняць яго са словамі (быццам апраўдвалася): "А што гэта вы тут фоткаеце? Што непрыгожа? Дык яго ўсё роўна хутка зносіць будуць". Ну, я маўчала. І пафоткаць ужо нельга. У мяне яшчэ ёсьць фотка з зачыненым шапікам і той ж паперкай "Переучёт", але вас шкада :)

У гэтай хаце жыве злы сабака.

А ў гэтай - ветэран вайны.

Бабуля зьбірае бутэлькі. І перад тым, як здаваць, мые пад калонкай.

Ага. Вілія. Яна вельмі зьмянілася за апошнія гады. Туды, куды мы, спартыўным лягерам хадзілі купацца, ужо не прайсьці. Вілія стала няроўная, месцамі павысыхала, месцамі разьлілася. А месцамі яна вось такая.





А вясна ж. Хлопцы паскідалі курткі, у футбол ганяюць. У мяне яшчэ ёсьць фотка, дзе яны ў футбол ганяюць. Але вас шкада. Таму толькі курткі :)

А гэта наш касьцёл.


Наша пажарная часьць.



Мой родны двор. Дзеці гуляюць з сабакам.


Пасьля Менску адвыкла ўжо ад такога. А ў Вілейцы - гэта звычайная справа.

Мой пад'езд.



І флэшмобаў першакрасавіцкіх ня трэба.


Гэта нашая радзільня. Тут я і зьявілася на сьвет.

А гэта музычная школа, у якой я навучалася. Дакладней - адзін зь яе корпусаў. Дакладней - адзін з бакоў аднаго з корпусаў.

Вось так у нас пішуць "Second Hand".


Фотка зробленая праз шкло кухні ў сталоўцы аднаго з Вілейскіх ПТВ.



Ага. Наш легендарны завод "Зеніт".

Свабодная Беларусь выглядае так?


- Music:Верка Сердючка - Любовь во мне трали-вали


Comments
ЗЫ: сэрыя са спадніцай глямурнейшая ;-). Тут надта гатычна/урбаністычна.
Или ты их тайком со своим мощным зумом?
Гэта ты ў Менску не там жывеш. :)
Хаця, я таксама перастаў такое бачыць, калі пераехаў - у раёнах новабудоўлі такое звычайна не практыкуецца.
аффтор, а почему бы не создать комьюнити, в котором выкладывать такие вот фотки другой Беларуси?! не гламурной, а повседневной, оыбденной, но не менее, а может и даже более, любимой?
какие мысли? ;)
Наконт суполкі... Ёсьць менская такая: another_minsk. Можна зрабіць яшчэ і агульнабеларускую. Файна было б.
когда мы ехали в Гольшаны, у нас не было мысли показывать всё так мрачно, но видимо надвор`е паспрыяло или же нам с ракурсами не везло, в итоге получилось то что Вы видели...
давайте продолжать снимать Беларусь и показывать её всем!
А паказваць будзем :)
впрочем, я уже это писал...
Насамрэч я хутчэй карэспандэнт з фотаапаратам :))
http://community.livejournal.com/anothe
А вось чаму вы так вырашылі?
І можа, прадставіцеся?..
(Нясьціплае пытаньне): гэта Вы без адзёжы на юз-піку? (дзякуй)
2. Я.
Ivan Ivanovich
Michigan, USA
PS: I enjoyed the photos
Мы з вамі, можна сказаць, завочна знаёмыя. Мне пра вас расказвалі. Усялякія там унутраныяголасы і сярожы )