Сядзім ля Залатых Варотаў. Праз 20 хвілінаў мы заселімся ў кватэру і шамне дождж. Нам яўна шэнціць! :)

Падобна на аўтобус? Гэта гаўбец так файна аздоблены. За вакном - дождж, град, а мы ў цяпле.



Дождж перад самым канцэртам засьпеў нас у ДаблКофі. Нам зноў шэнціць :) А за вакном залева - міма праплываюць час ад часу бутэлькі, бегаюць мокрыя людзі. Дзёня ў гэты момант думае, мабыць, пра тое, чаму ня ўзяў з сабой швэдрык.





На самім канцэрце мы ад званка да званка! Шчасьлівы Юрка на фоне Маккартні ў промнях славы :)
Дарэчы, як толькі народ паскладаў парасоны, мы ўбачылі яго. Маленькага звычайнага чалавечка зь гітарай на сцэне, вядомага на ўвесь сьвет.



А за гэтае фота дзякуй vojur . Не падвяла мяне мая любоў да дажджавічкоў. У кавярні, калі мы прыапрануліся й рушылі ў залеву на канцэрт, я з гонарам адказвала прамоклым цікаўным, дзе яго набыла: у Беларусі :)



Канешне, прамокла ўсё, але тэкіла зь лімонам і гарачы супчык гарантавалі адсутнасьць насмарку зраніцы.
А ў цягніку апынулася, што ў нашым вагоне ня было аніводнага ўкраінца - беларусы вярталіся з канцэрту :)
Усім прывітаньне!