Задача 1.

За зьмену бэтоншчык выпівае 0.75 літраў гарэлкі, тынкоўшчыца – у 1.5 разы менш.

1) Ці здолее брыгада з 12 бэтоншчыкаў перапіць брыгаду з 18 тынкоўшчыцаў?

2) А калі адна з тынкоўшчыцаў ня дойдзе да працы?

3) Колькі заробіць бомж Ваня за лета на здачы пустых пляшак, калі кожная зь іх каштуе 200 рублёў, а будоўля ідзе 22 дні на месяц у дзьве зьмены? Аб’ём адной пляшкі – 0.5 літраў.

4) Што лепей: быць бамжом ці настаўнікам у школе?

Задача 2.

За школьныя гады Каценька зрабіла 10 абортаў.

1) Знайдзіце верагоднасьць таго, што Каценька зможа нарадзіць дзіцяці, калі шанец застацца бясплоднай пасьля кожнага аборту роўны 1/4.

2) Вызначце IQ маладога чалавека, які возьме пасьля гэтага яе ў жонкі.

3) На мілімэтроўцы фармата А4 накрэсьліце графік залежнасьці верагоднасьці застацца бясплоднай ад колькасьці зробленых абортаў.

Задача 3.

Апазыцыянэр А. штогод крадзе $120.000 замежных грантаў, а апазыцыянэр Б. – на $60.000 больш.

1) Колькі А. і Б. скрадуць разам за 5 год?

2) Калі скончыцца цярпеньне замежных грантадаўцаў?

Задача 4.

Браканьеру Сьцяпану для адной рыбалкі патрабуецца 200 грамаў дынаміта. Пасьля кожнага выбуху ўсплывае 30 кіляграмаў рыбы.

1)      Колькі рыбы здабудзе за сэзон браканьер Сьцяпан, калі ў яго маецца 3 кіляграмы дынаміта?

2)      Колькі ўсяго рыбы зьнішчыць Сьцяпан за сэзон, калі ўсплывае толькі 15% забітай рыбы?

Задача 5.

Краіна Х выдзяляе краіне Y па $100.000.000 штогод дзеля таго, каб краіна Y перайшла нарэшце на валюту краіны Х.

1) Колькі байцоў АМАПу зможа ўтрымліваць прэзыдэнт краіны Y за гэтыя грошы, калі кожаму зь іх ён плоціць па $350 штомесяц і яшчэ па $1000 штогод на кожнага траціць дзеля зброі і абмундыраваньня?

2) Ці мае сэнс краіне Y пераходзіць на валюту краіны Х?

Задача 6.

Андрэйку для дыскатэкі трэба 2 таблеткі “Еcstasy”, а ягонаму сябру Пеці хапае і адной.

1)      На колькі дыскатэкаў сябрам хопіць 15 таблетак?

2)      А калі на кожнай дыскатэцы яны яшчэ й сваім “цёлкам” дадуць па адной? Прыняць, што на кождай дыскатэцы сябры здымаюць толькі па адной “цёлцы”.

Задача 7.

Падчас Прэзыдэнцкай Лыжні сам Прэзыдэнт коціцца па трасе даўжынёй 5 км. з хуткасьцю 10 км/г. Міністар спорту і турызму пры ўсім жаданьні ня можа каціцца павольней за 12 км/г.

1) Колькі часу вымушаны будзе міністар хавацца за дрэвамі і чакаць, каб прыйсьці да фінішу хоць бы на 2 хвіліны пазьней за Прэзыдэнта?

2) Колькі часу пратрымаецца міністар на сваёй пасадзе, калі будзе рухацца па трасе без перапынкаў?

Задача 8.

Вучаніца 9”Б” клясы Леначка пераспала з 16 хлопчыкамі, кожны зь якіх пераспаў з 8 іншымі дзяўчынкамі, якія ў сваю чаргу пераспалі з 11 іншымі хлопчыкамі кожная.

1) Колькі ўсяго чалавек “пабывае” ў ложку з Вовачкам, калі той перасьпіць зь Леначкай?

2) Колькі зь іх будзе хлопчыкаў?

3) Ну і хто Вовачка пасьля гэтага?

Ідэя падгледжана ў von_richtgoffen, і з удзячнасьцю пазычана ў Рыгора Остэра.

Калі б я быў мільярдэрам, альбо дзе шукаць ворагаў

Калі б я быў мільярдэрам у якой-небудзь Эўропе, я б быў сапраўдным сынам бацькаўшчыны. Я б быў вялікім мецэнатам, я б патрымліваў культуру і мастацтва, спрыяў бы ўсебаковаму разьвіцьцю сваёй Радзімы, дапамагаў бы ейнаму кіраўніцтву ў вырашэньні сацыяльных праблемаў...

А вось фігу вам! – нічога падобнага я б не рабіў!

Я б быў разумнейшым:  усе мае памкненьні былі б скіраваныя на тое, каб захаваць і памножыць свой капітал. Дзеля гэтае справы я б увогуле зь лёгкім сэрцам ішоў бы па трупах.

Перш за ўсё, як чалавек разумны, я б паклапаціўся пра тое, каб у адным кошыку не ляжалі ўсе яйкі. Вялікую частку капіталу я б вывез з сваёй краіны у некалькі іншых – там мой капітал хоць і ня будзе працаваць на радзіму (якую яшчэ “радзіму”, дарэчы?), але будзе ў большай бясьпецы. Зьвязваць усю сваю справу, увесь капітал, усё жыцьцё сваё з адной краінай – найвялікшае глупства. Трэба думаць шырэй. Думаць глябальна.

Потым, варта было б паклапаціцца пра моцнае лобі ў заканадаўчых органах дзяржаваў, дзе я маю свой бізнэс. Спансаваць сваіх “шасьцёрак” у нацыянальных парлямэнтах, усяляк праводзіць туды купленых кандыдатаў, палітычна й фізычна зьнішчаць тых, каго купіць немагчыма.  І калі мая вага ў заканадаўчым органе стане дастатковай, можна брацца за справу ўсур’ёз.

Памятаючы пра тое, што прыбыткі тым большыя, чым меншыя выдаткі, я б усяляк імкнуўся спрычыніцца да таго, каб стварыць заканадаўчую базу для скарачэньня апошніх, прынамсі для буйнога бізнэсу (дзеля гэтага можна аб’яднацца зь іншымі “акуламі”, якія маюць падобныя інтарэсы). Першае і галоўнае – пралабіраваць памяншэньне ставак падаткаў. У краіны, канешне, могуць узьнікнуць пэўныя праблемы зь бюджэтам, бо асноўная крыніца ягонай даходнай часткі – менавіта падаткі. Але калі купленыя мною СМІ будуць пераканальна даводзіць, што раздутая “сацыялка” – гэта зло, якое стымулюе дармаедзкія інстынкты сярод насельніцтва,  што не бывае так, каб у краіне багацелі толькі багатыя, што інтарэсы буйнога бізнэсу супадаюць зь інтарэсамі народа, то ўсё ціп-топ.

Цяпер варта паклапаціцца пра тое, каб максымальна скараціць выдаткі на аплату працы сваіх работнікаў. Тут трэба мець нестандартнае мысьленьне і “глядзець у корань”. Недастаткова проста па-жлобску мала плаціць, бо ў мяне тады ніхто не захоча працаваць. А гэта нехарашо. Але ня варта адчайвацца: калі на мяне ня хоча батрачыць гэты народ, я ж проста магу замяніць яго іншым!

У прынцыпе, мне, эўрапейскаму мільярдэру, гэта няцяжка: стварыць попыт на танную працоўную сілу з Азыі, Афрыкі ці іншых бедных рэгіёнаў, і ўсемагутная рука Рынку ўсё даробіць сама. Адзіная праблема – нацыянальны ўрад. Ён можа заўпарціцца і ня даць грамадзянства абы-каму. Але й гэта не канец: па-першае, законы можна абыходзіць і карыстацца працай нелегалаў, а па-другое, для пачатку можна задаволіцца й “кампрамісным” рашэньнем увесьці пэўную квоту на колькасьць імігрантаў.

Квота – харошая штука. Харошая тым, што ейны памер можа зьмяняцца ў залежнасьці ад дэмаграфічных абставінаў. Чым меншая ў маёй краіне нараджальнасьць, чым хутчэйшымі тэмпамі вымірае тытульная нацыя, тым квота на імігрантаў большая , а значыць, тым болей я зэканомлю на аплаце працы.

Значыць, мая задача зводзіцца да таго, каб стымуляваць выміраньне свайго народу. Ці магу я, эўрапейскі мільярдэр, паскорыць гэты працэс? У прынцыпе, маючы рэсурсы і СМІ – так. Але мне ўсё ж патрэбная дапамога. У выглядзе асобных арганізацыяў “трэцяга сэктару”. Фэмінісцкіх, антырасісцкіх, выступаючых за пашырэньне правоў сэксуальных меншасьцяў... І нават антыкапіталістычных! Пры ўмове, канешне, што яны акрамя тупых “эканамічных” лёзунгаў будуць прапаведваць ўсясьветную любоў “розных-роўных” і скасаваньне ўсіх межаў паміж народамі. Асаблівым шыкам будзе, калі я даб’юся, як у многіх эўрапейскіх краінах, права вялікую частку сваіх падаткаў плаціць не ў бюджэт, а непасрэдна асобным “NР”O (“non-profit” organization, калі хто ня ведае). На мой выбар, канешне. Такім чынам я змагу ціха-мірна, і пры гэтым эфэктыўна зьнішчаць свой народ, існаваньне якога эканамічна нямэтазгоднае, за дзяржаўныя ж грошы (а сам народ, адурманены маімі СМІ, яшчэ й філянтропам мяне лічыць за гэта будзе!). І вось што я маю дзеля гэтага рабіць:

1) Прагандаваць праз СМІ, кіно й літаратуру такі лад жыцьця, пры якім людзі цэняць абсалютную, як ім здаецца, асабістую свабоду, кар’еру, посьпех і не жадаюць заводзіць дзяцей (прынамсі, больш за аднаго-двух). Урад пад ціскам сьвядомай часткі грамадзтва можа нават уводзіць беспрэцэндэнтныя меры, скіраваныя на падвышэньне нараджальнасьці (як зараз у Францыі), але калі чалавек ня хоча дзяцей, то хоць золатам яго асыпай – ён іх не завядзе.

2) Усяляк спрыяць росквіту фэмінісцкага руху. Калі жанчына будзе актыўна ўключацца ў грамадзкую вытворчасьць і палітычнае жыцьцё краіны, прычым на самых важных ролях, у яе проста не застанецца часу на ўсё астатняе. Апошні прыклад – бязьдзетная Ангела Мэркель, будучы канцлер Нямеччыны. А калі жанчына не дабіваецца такіх посьпехаў, няхай ёй укажаць на прычыну ейных няшчасьцяў – зарваўшыхся мужыкоў –  і гэта будзе вэрі гуд.

3) Фэмінісцкія рухі файныя яшчэ й тым, што яны катэгарычна выступаюць супраць адмены дазволу на забойства дзяцей у матчыным улоньні. Я буду ўсяляк іх у гэтым падтрымліваць. А праціўнікаў спаронаў праз свае СМІ буду выстаўляць адмарожанымі радыкаламі-фундамэнталістамі, чыя маральнасьць – заўжды з прыстаўкай “псэўда-”.

4) Я, акі сапраўдны філянтроп, буду аддаваць зэканомленыя на падатках грошы на прапаганду талеранцыі і цярпімасьці ў грамадзтве, і перш за ўсё – да прадстаўнікоў сэксуальных меншасьцяў. Усе павінны адчуваць, што быць геем ці лезьбі – гэта ня толькі “нармальна”, але і крууута! Галоўнае, што мусульманскія імігранты маюць надзейную прышчэпку і ад фэмінізму, і ад гомасэксуалізму, і ад бязьдзетнасьці – іхныя сем’і гэтыя ініцыятывы не закрануць.

5) Каб эўрапейскае грамадзтва ня дужа напружвалася з нагоды ўсё ўзрастаючай долі імігрантаў, я буду ўсяляк падтрымліваць антырасісцкія рухі, каб тыя змагаліся з нэафашысцкімі. Тым больш што справа гэтая шляхетная й пачэсная. Заадно няхай змагаюцца і з здаровым сэнсам.

6) І, нарэшце, я ўсяляк буду адцягваць увагу грамадзкасьці ад усё ўзрастаючых праблемаў. І што найбольш шэдэўральна – рабіць гэта цяпер давядзецца нават ня мне, а дзяржаўнаму кіраўніцтву, на якім у людзкіх вачох ляжыць адказнасьць за сытуацыю ў краіне. Няхай яно шукае і знаходзіць для народа ворагаў у выглядзе іншых дзяржаваў ці народаў, няхай валяць усё на жыдоў, масонаў, тэрарыстаў, ісламскіх фундамэнталістаў, няхай зацявае войны й канфлікты – я буду толькі падлічваць прыбыткі, пасьмейвацца ды паціраць далонькі. У мяне ўсё схоплена.

( яшчэ ніколі ў маіх допісах не было столькі гуманізму )
Current Mood: баявы