Паміж цынізмам і пафасам

_extraneus_ @ 2008-04-25T11:17:00

2008-04-26T08:17:03Z

А чалавек жа колісь слушна заўважыў падставу!

Вось і я год з пятнаццаці быў перакананы, што маю 42-гі памер абутку, покуль пасьля дваццаці ня стаў заўважаць, што сорак першы, аказваецца, таксама пачынае някепска падыходзіць. Набываю чаравікі зараз - і наце вам, загарніце саракавы. Прычым на назе сядзяць так, што застаецца шанец улезьці і ў 39-ты. А адтуль ужо і да маёй мініятурнай сястрычкі зь ейным 36-м недалёка! Нібыта Сусьветны Капітал у асобах вытворцаў абутку так і праграмуе падсьвядомасьць наскага мужчынскае племені, пасылаючы туды сігналы-каманды на здрабненьне. А падсьвядомасьць - гэта вам, какгрыцца, ня жартачкі. Вось і драбнеем-с...

Каб не грамадзкая пільнасьць асобных энтузіястаў, чарговая падступная змова так і засталася б нераскрытай. А колькі іх яшчэ такіх, падступных і нераскрытых?..

Як страшна жыць!©

Постпіўное

2008-04-02T05:37:48Z

Вучоныя мужы кажуць, што чалавеку тым цяжэй забіць жывую істоту і тым больш яе шкада, чым болей яна ў эвалюцыйным пляне блізкая да чалавека.

Але чаму тады мне так шкада забіваць ракаў?..

_extraneus_ @ 2008-04-01T16:22:00

2008-04-01T13:27:41Z

Зьбіраўся асобным допісам "раскласьці па палічках" свае палітычныя погляды, але пакуль адклаў гэтую нудную й малацікавую справу на сьветлае заўтра, і замест гэтага панапраходзіў адпаведных тэсьцікаў, некаторыя зь якіх не такія ўжо і прымітыўныя. Каб ня сьмеціць, усё адным флаконам.

Поздравляем!!! Вы - Националист

Вы националист.Вы выступаете за сильную и великую нацию, которая должна стать хозяином на своей земле. Ресурсы страны и промышленность должны быть подчинены интересам нации, а государство должно стать орудием в руках национальной элиты по обеспечению национального благополучия. Ваша высшая цель-интересы нации, главные враги безродные космополиты-интернационалисты, которые угрожают вашему народу. Пускай купленные властью СМИ пудрят овощям мозги, запугивая всех "русским фашизмом",но вы то хорошо знаете что национализм это не вражда и разрушение а любовь к своему народу, его культуре и забота о его будущем.

Пройти тест

Поздравляем!!! Вы - Меритократ!

Вы меритократ.Меритократия разделяет общество на народ-толпу и элиту-гегемон,тех кто обладает необходимыми знаниями и умениями что-бы обладать властью.Только личными заслугами и знаниями человек может добиться признания и положения,ровно как и государственной власти.Меритократия стремиться отобрать лучших из лучших,наиболее достойных для власти.Вы уверенны что если власть передать в руки умелых практичных и рациональных профессионалов то государство ждет невиданное процветание и цивилизация сможет избавиться от многих пороков современного общества.Помните что это возможно только если народ будет видеть справедливость правящего слоя и системы в целом,а иначе-переворота не избежать!Меритократия во многом идеалистичная модель,однако вы уверенны что будущее за ней.Помните о судьбе всех надменных!

Пройти тест

Поздравляем!!! Вы - Конституционный республиканец

Конституционные республиканцы выступают за форму правления известную как Конституционная республика.Конституционная республика-это форма правления при которой все высшие государственные органы избираются при помощи демократических и свободных выборов и ответсвенны перед Конституцией,которая провозглашается высшим законодательным актом страны.Глава государства-президент или глава правительства-примьер-министр составляют исполнительную власть и действуют строго в соответсвии с принципом разделении властей.Кон.республики разделяются на парламентарные,президенсткие и смешанные.В одних президент является главой исполнительной власти и формирует правительство самостоятельно,в других те же функции осуществляет примьер-министр.Парламент формально во всех разновидностях признается высшим гос.органом.Реально осуществляется принцип разделения властей.Демократический пол.режим.Государства-образцы:США,Франция,Германия.

Пройти тест

Учитывая характер ваших ответов, тест пришел к выводу что вам ближе идеология - Национал-Социализма

Нацизм имеет много общего с фашизмом и обычно классифицируется как одна из его разновидностей; фашизм используется для обозначения широкого спектра политических движений, существовавших в разных странах, в то время как термин «нацизм» применяют только в связи с нацистской партией. Национал-социалисты выступают за укрепления позиций одной нации и создание для нее наиболее выгодных условий, также путем очищения нации от «инородцев». Основные идеи нацизма изложены в программе Гитлера и его партии НСДАП

Пройти тест

Ваша координата по оси тоталитаризм-анархия: минус3...минус2

В целом Вы демократ. Вы считаете допустимым вмешательство в личную жизнь другого, только если это абсолютно необходимо для блага всего общества. Иначе это нарушение законных прав и свобод, а значит – преступление. Власть должна принадлежать народу.

Пройти тест

Ваша координата по оси лево-право: минус5...минус4,5

В душе Вы социал-демократ, хотя, скорее всего, Вы так себя не называете. Для развития экономики Вы считаете необходимой частную инициативу, однако рынок должен регулироваться государством, которое призвано осуществлять социальную защиту граждан. Вы выступаете за равенство стартовых возможностей, за досупное образование. Крайне маловероятно, что Вы голосуете за КПРФ, хотя в её программе отражено именно такое видение оптмального развития экономической сферы. Скорее всего, Вы поддерживаете «Родину»; или даже «Единую Россию», которая в последнее время перехватывает у левых социальные лозунги.

Пройти тест

Поздравляем!!! Вы - консервативный революционер

Вы консервативный революционер. Вы нажили сколиоз и близорукость читая Шпенглера, Юнгера и Шмитта, а может быть Леонтьева, Тихомирова и Солоневича. Пока что вас - горстка интеллектуалов, но вы верите - час придет и тогда вы перетряхнете этот деградировавший либеральный мир. Настоящее станет прошлым, а прошлое - будущим, в котором рыцари будут летать на космолетах, граждане Империи будут сидеть за сверхмощными компьютерами в тогах, а истинная диктатура будет истинной демократией, опирающейся на мнение и совет мудрейших, то есть Ваш и ваших друзей. Частная инициатива людей не будет скована, но её будет вдохновлять, составленный лучшими экономистами Империи точнейший стратегический план. Каждый сможет реализовать свои таланты, но талант выстроит всех в строгую иерархию, на лестнице которой вы рассчитываете занять одну из верхних ступенек.

Пройти тест

Результаты теста политических воззрений от
Полит-грамоты.ру

синий крестик соответствует вашим убеждениям

_extraneus_,

Вы консерватор (правый). Ваше экономическое кредо – свобода предпринимательства. В отличие от либералов, вы отстаиваете существующий общественный порядок и являетесь противником социальных программ и пособий.

Пройти тест!

Цырк на дроце

2008-03-28T09:00:25Z

Адгукнуўся я, значыцца, на просьбу суседкі-дзевяцікласьніцы дапамагчы з раённай алімпіядай па фізіцы (хто ў тэме - той уяўляе сабе ўсю камічнасьць сітуацыі)- першы тур там праходзіў чамусь у завочнай форме. Накаціў піўка і пачаў разьбірацца. У працэсе сам зацікавіўся і ў выніку накрэмзаў свае рашэньні для кожнай задачы.

І вось даведваюся, што мая работа заняла першае месца па школе і прайшла ў фінал раённай алімпіяды. Калі б незабвенны Сяргей Ананьевіч быў зараз жмурам, то да яго можна было б далучаць гэнэратар, і энергіі кручэньня цела ў труне хапіла б на забесьпячэньне энергетычнай бясьпекі краіны.

Хаця, насамрэч, гэты "трыюмф" сьведчыць усяго толькі пра беспрасьветную дэградацыю беларускай глыбінкі..

_extraneus_ @ 2008-03-25T15:06:00

2008-03-25T13:19:54Z

Для сябе-та я ўсё вырашыў, але цікава запытацца ў фрэндаў: вось, скажам, маецца магчымасьць махнуць у вандроўку на выходныя ў Кіеў (вельмі палюбіў гэты горад!) за БРСМ-аўскія сродкі (і, адпаведна, у кампаніі з правільнай моладзьдзю). Вы, усе такія зь сябе "адмарозкі" і "атрэб'е", паехалі б?

Соль зямлі, альбо Эээй, стаяць! Пачэму бяз шапкі?..

2008-03-14T11:48:36Z

Вось цікава. Усе мы бачым на вуліцах нашых гарадоў і весяў гэтых суб'ектаў з адмысловым чынам нацягнутай шапкай - так, каб яна, не прыкрываючы вушэй, асноўнай сваёй масай лунала ў паветры, трымаючыся адно на цемечку. Суб'ектаў гэтых звычайна называюць гопнікамі, быдлам, альбо свойскім, ўтульным як тапкі наватворам "калдыр". Гэтая мода з шапкай настолькі характэрная, што мне, напрыклад, здавалася, нібыта характэрная яна для ўсіх калдыроў постсавецкай прасторы. Падумваў нават, што ў гэтым тарчком стаячым галаўным уборы крыецца нейкі адмысловы сэнс. Як чалавек бясконца сапсаваны, быў схільны бачыць у ім нешта фалічнае. Быццам постсавецкія гопнікі імкнуцца гэткай вязанай эрэгаванай радасьцю падкрэсьліць сваю мускуліннасьць.

Але ж усё ня так! Паблукаўшы па сеціве, прыйшоў да высновы, што маскальскае ці хахляцкае быдла носіць пераважна кепі а-ля сьпявак Сярога (пошукі па запытах "гопник", "быдло" і "чоткий пацан" выдавалі амаль выключна такія вынікі). А лунаючыя ў паветры шапкі - гэта наскае, чыста беларускае know-how. Чаму? Адкуль? Навошта?.. Чым нашыя калдыры такія адметныя і ўнікальныя, што прыкід ульянаўскіх ці днепрапятроўскіх пацаноў ім некамільфо?

А справа вось у чым:

Вось і атрымліваецца, што калдыры ў годна лунаючых шапках - ня проста нашчадкі люмпэн-пралетарыяту з гарадзкіх ускраінаў, а ня менш як праўдзівыя крыўскія кансэрватары, носьбіты крыху адаптаванай да сучасных рэаліяў аўтэнтычнай моды, пераемнікі шляхетнай дзядоўскай Традыцыі.

Ну а мы... мы проста адшчапенцы. :)

_extraneus_ @ 2008-03-10T08:22:00

2008-03-10T06:23:01Z

Гумар тутэйшых просты й незацейлівы. На вясковых сьвятах нязьменным посьпехам карыстаюцца нумары з травесьці. Вось і зараз аглушальны фурор сярод тураўцаў выклікала сцэнка-гісторыя пра тое, як вясковы хлопец знайшоў сабе гарадзкую. "Гарадзкую" ўдаваў зь сябе падлетак у караценькай спадніцы, топіку і парыку ўсіх колераў вясёлкі. Зала кацілася покатам. "О, поба, вось гарадзкая дык гарадзкая!", "Ну і курва, эта ж нада, ггг". Рогат стаяў дзікі. І неяк не хацелася думаць, што зусім не гарадзкія дачушкі і ўнучкі гэтых разьвясёлых рабочых з трынаццаці год "працуюць" на трасе.

...Да "дзембелю" 4 месяцы і 21 дзень.

пра прыўкраснае

2008-01-24T20:39:21Z

Творчасьць ансамблю "Коловрат" - увогуле адзін суцэльны ацкі отжыг, але гэтая песьня канчаткова зьела мой мозг:

Сябры белорусы

Слова и музыка - Коловрат

Что сказать вам, сябры белорусы,
О простой нашей дружбе мужской?
Много есть в этом искреннем чувстве,
Что не выскажешь, сколько ни пой.

Рады мы вновь вернуться обратно
В хлебосольную Белую Русь.
Встретить всех вас опять нам приятно,
Дождь с утра моросит, ну и пусть!

Не важны нам капризы погоды,
Ей никак нам не помешать.
Мы укрылись в объятьях природы,
Где никто нас не станет искать.

Мы достанем знамена и флаги,
На ветвях ветер расправит их.
Зашумит на поляне палаточный лагерь,
Разгораясь, костер задымит.

День в лесу промелькнет незаметно,
Солнце скроется за горизонт.
Меж деревьев вползет вечер летний,
За собой сумерки приведет.

Яркий свет факелов мрак разгонит,
Коловрат запылает во мгле.
Прозвучит речь перед дружным строем
О единстве и общей земле.

Салютуя открытой ладонью,
Руки правые взметнутся в миг.
Разнесется по лесу и полю
Прославляющий победу крик.

А потом сядем мы тесным кругом
В тишине ночной возле огня.
Зазвенят тут гитарные струны
И негромкая песня моя.

После будет еще их немало,
А любимые хором споем.
Покатилась слеза и упала,
Кто-то, вздохнув, грустит о своем.

Если трогает за сердце песня,
Значит, жизнь и борьба – все не зря!
И не зря мы сегодня здесь вместе –
Это братская наша судьба.

Ночь в палатках, а наутро в город
Возвратимся, слегка устав.
Вновь пройдем по знакомым районам,
Им московский привет передав.

И любого врага мы погоним,
Коли встанет он нам на пути.
Каждый верен и каждый достоин,
Мы НС, мы всегда впереди!

Но наступит пора расставаться,
Скорый поезд умчит нас домой.
Эта связь не должна потеряться
Между Минском, Оршей и Москвой.

Что добавить, сябры белорусы,
О мужской нашей дружбе простой?
Столько силы и правды в том чувстве,
Что не высказать песней никакой.

Пра веру ў двуногіх

2008-01-11T19:11:31Z

У працэсе знаёмства з тутэйшымі жыхарамі, роспытаў пра іхнае жыцьцё-быцьцё, заўважыў дзіўную і страшную анамалію: практычна ўсе хавалі хоць бы аднога з сваіх дзяцей. Да Чарнобыля і пасьля, сабраныя і разьдзяўбаі, небагатыя і тыя, у каго ёсьць усё.

У маім непасрэдным калектыве з пяці бацькоў дзеці паміралі у чатырох, на дзевяць жывых дзяцей даводзіцца чацьвера памерлых у маленстве. Гэтая прапорцыя захоўваецца сярод іншых калегаў і месьцічаў, сярод простых рабочых і самага крутога, якое толькі можа тут быць, начальства. Прапорцыя, у дзясяткі разоў страшнейшая за беларускую гарадзкую ці нават сярэдневясковую. Як у тых вечнагалодных мурынаў з пэрманентна ваюючых афрыканскіх тропікаў, ня маючых доступу ня тое што да сучаснай мэдыцыны - нават да чыстай вады. А ў чым прычына? Мозг на гэтае пытаньне адказу знайсьці ня мог, хаця ягоны ўласьнік - адчайны, між іншым, аматар дэмаграфіі - зь дзяцінства пічкаў яго адпаведнай інфармацыяй.

І вось зь нядаўняга часу жыхары гэтага ціхага омуту, вырашыўшы, відаць, што я - ужо "свой", пачалі распавядаць пра тое, што насамрэч адбываецца, паціху ўпускаючы ў свой сьвет. Напоўнены, нягледзячы на ўсю сваю зьнешнюю мадэрнізаванасьць, паганствам, чараўніцтвам, паходамі да ведзьмаў як да адначасова дактароў, зводніцаў і кілераў.

Ну да, мясцовую анамальнасьць усе як адзін тлумачаць чараўніцтвам. Западлянкамі суседзяў, што ходзяць да "бабак" і насылаюць на тваю сям'ю пошасьць. Увогуле, гэта адзін з самых раскручаных мясцовых промыслаў: толькі на нашым невялічкім 68-кватэрным пасёлку стала практыкуюць чатыры вядзьмаркі. І д'ябал ведае як, але гэта працуе. Людзі губляюць сон, здароўе, у іхных хатах адбываюцца дзіўныя рэчы, скот упадае ў неадэкват, каровы перастаюць даіцца, дзеці, якія не памерлі раней, неспадзявана пачынаюць заікацца так, што слова ня могуць вымавіць, паратункам ад чаго могуць стаць адно некалькіх сэансаў у бабкі... І ўсё гэта - самая шэрая будзённасьць, пра якую кажуць спакойна, як пра зьмену сэзонаў.

Але нават калі ніякай містыкі няма і ўсё гэта дурныя забабоны, калі ўсё зьяўляецца простымі супадзеньнямі і мае нейкае сваё, цалкам матэрыялістычнае, тлумачэньне. Уявіце сабе грамаду, у якой людзі жывуць, заўжды міжсобку вітаюцца, міла балаболяць і перажартоўваюцца, а потым ідуць да бабкі і плоцяць, каб наслаць адзін на аднога, на дзяцей ці гаспадарку бліжняга нейкую пошасьць. А калі нешта ня ладзіцца, падазрэньні падаюць на ўсіх, з кім штодня вітаесься, міла балаболіш і перажартоўваесься.

Гэта і ёсьць беларуская нацыя. Тое самае можна назіраць і ў нашых гарадах, толькі ва ўрбаністычным асяродзьдзі гэта неяк усё размазана, а тут - самы канцэнтрат. І калі царква пачынае выказваць занепакоенасьць ростам неапаганства, трэба разумець, што на ўвазе маецца ня купка блазнаватых "раднавераў" і ня жменька інтэлектуалаў-рамантыкаў, што замілавана квохчуць пра Аўтэнтыку і Традыцыю. Маецца на ўвазе ўсё больш яскрава праяўляючае сябе чорнае, подлае і зайздросьлівае нутро беларускага народа, да спрадвечных радасьцяў якога - чаркі, шкваркі і каб у суседа карова здохла - можна дадаваць яшчэ і памерлых суседзкіх дзетак. Каб ужо зусім у кайф.

Дзякуй, канешне, мне было тут някепска, але ў бліжэйшы час я раблю адсюль ногі. Хаця бегчы, калі разабрацца, усё адно няма куды: паўсюль у тваёй краіне цябе будзе чакаць твой гасьцінны, ветлівы і талерантны беларускі народ, паскуднейшы за які ня знойдзеш ва ўсім белым сьвеце.

for girls only. як "прачытаць" мужчыну па ягоным абутку.

2008-01-10T20:35:41Z

Апрэдзелённа, торкнула мяне гэтая тэма. Падумалася, што было б занятна пафантазіраваць, як мог бы выглядаць артыкул для сьветлавалосых і ня толькі дамаў, ахвочых раскусіць мужчыну паводле ягонага абутку.

Пані Гугля, дарэчы, адказ на гэтае пытаньне даваць не сьпяшаецца, прапануючы вызначаць характар самца па, напрыклад, ягоных майтках ці позе, у якой сьпіць. А што рабіць дзевушкам, жадаючым прачытаць мужчыну да таго, як апынуцца зь ім у адным ложку? Прынята лічыць, што дапамагчы ў гэтай справе можа абутак. Толькі як?

Ніжэй можна даведацца ўсю праўду пра мужчынскі абутак і тое, што да яго прыкладаецца, не забываючы, што незалежна ад абутку, усе мужчыны зьяўляюцца казламі, пахатлівымі кабялямі, таўстаскурымі скацінамі і бессардэчнымі даўбешкамі, няздольнымі ў сілу сваёй прыроднай непаўнавартаснасьці ацаніць Сапраўдную Прыгажосьць, розум і Багаты Унутраны Сьвет.

Кеды. Ціпа нефармал. А насамрэч ізьнежаны мудак і латэнтны (у лепшым выпадку) гомасэксуаліст. У ложку шчыра імкнецца прынесьці сяброўцы асалоду, але дзе там... Інфантыльным чмом застаецца, як правіла, на ўсё жыцьцё, таму пад старасьць няздольны зарабіць нават сабе на віягру.

Красоўкі. Пан спарцмэн. Хрэнаў аматар актыўнага ладу жыцьця. Любіць, каб усё было камфортна, зручна і функцыянальна. Такі ж утылітарны падыход мае і да жанчынаў. То бок, ён будзе цярпець вашую прысутнасьць у сваім жыцьці, покуль ня станеце замінаць яму займацца спрадвечнымі мужчынскімі справамі: п'янкамі, паходамі па бабах і праглядам футболу па тэлевізіі (падчас якога, дарэчы, вы мусіце падносіць прахладнае піўко, чыпсы і гарэшкі). У сэксе здатны на нешта хіба толькі пад мухай. Лічыць сябе Пацаном.

Берцы. З усіх сілаў намагаецца паказаць навакольным, які ён супэрмужык. Хаця сам у душы як піць даць пасіўны педзераст. Ці не таму трэцца пераважна ў мужчынскіх кампаніях?.. Можа пры жаданьні закасіць пад вернага, адданага і надзейнага перца, але весьціся нельга: жанчынаў ён ня ставіць ні ў грош. Беспарадачнасьцю сувязяў нагадвае аматара красовак, але часам схільны да сада-маза і жорсткасьці. З гэтым лепей старанна сімуляваць аргазм і не падвяргаць сумневу ягоныя сэксуальныя здольнасьці, бо інакш, напэўна, можна і па твару атрымаць. І ня дай вам бог ад гэтага фрукта "заляцець" - растварыцца ў паветры ў той жа дзень. У лепшым выпадку дасьць грошай на аборт.

Макасіны. Хітры коцік. Мае рысы першага і другога тыпаў, але не бяз густу. І кісак сабе шукае адпаведных. Сэкс любіць фанатычна, шлюбу баіцца панічна. Дбае пра кантрацэпцыю. Бывае гома-.

Белвест, Марка, Чырвоны Кастрычнік, альбо іншы абутак зь беларускіх унівэрмагаў. У маразы ансамбаль папаўняецца дзьвюма парамі шкарпэтак і падштанікамі з начосам. Гэты па-любому гетэра-... Праблемаў з заўчаснай эякуляцыяй ня мае - гэта праблемы іхных незадачлівых сябровак. Хоць і скаціна, звычайна пазіцыянуе сябе сумленным чалавекам, так што здольны ажаніцца, калі заляцець ці паднаціснуць. Потым да скону ня можа ўсьвядоміць свайго шчасьця і ваабражае, нібыта варты чагосьці лепшага. Таму па магчымасьці бегае налева. Калі не сап'ецца (што малаверагодна), пад старасьць можа стаць "крэпкім хазяйсьцьвеньнікам", і тады здолее дазволіць сабе што-небудзь папрыстойней. Толькі глядзіце, каб разам з "Чырвоным Кастрычнікам" і падштанікамі ва ўтыль не спісалі і вас.

Дынама, Жданы etc. Зьлёгку апгрэйджаны варыянт папярэдняга тыпу. Праўда, няясна, у які бок. Увогуле, пра такіх звычайна кажуць "абы чалавек быў харошы". У ложку (як, уласна, практычна ўсе мужчыны) не ўяўляе зь сябе нічога цікавага. Эрэкцыя ў яго, канешне, здараецца, але вам зноўку давядзецца ўсё даробліваць самой, тым часам як гэты суб'ект ужо нахабна храпіць, адвярнуўшыся да сьценкі, і бачыць сёмыя сны пра сіськастых маладзіцаў. Забыўшы пацалаваць, само сабой.

Якасны скураны абутак вядомых брэндаў. Халёны, вопытны кашак. Вельмі верагодна, што ў юнацтве быў нягеглым батанікам, і цяпер імкнецца "навярстаць". Хаця звычайна банальна кабель*. Ўсенепраменна жанацік, і калі ў яго на безыменным пальцы няма заручальнага пярсьцёнка, значыць, ён паклаў яго ў гаманец. Альбо гей. Налева бегае пастаянна, каханак абхаджвае прыгожа, але жонку па-свойму любіць, і ніколі дзеля вас ня кіне - дохлы нумар. Затое хоць трахне па-чалавечы. У сэньсе, вас, а ня жонку.

Абутак памерам пачынаючы з сорак чацьвёртага. Натуральна, сволач. У дадзеным выпадку сволач вялікая. Але які мужчына!.. Зрэшты, паспрабуй такога пракарміць. Сам жа ён сабе і пяльменяў не адварыць... Дзякуючы сваім габарытам часьцей за іншых прабіваецца ў начальнікі, хаця рэдка ў вельмі высокія. Па ідэі, за такім мусіла б быць як за каменнай сьценкай, толькі за "сьценкай" гэтай сьвету белага не пабачыш, покуль не накорміш яго, не абсьціраеш, не адпрасуеш кашулю і не падцярэш соплі. У ложку можа быць героем, калі рыштунак не заржавеў.

І на заканчэньне парачка верных прыкметаў адносна чысьціні абутку. Калі абутак у мужчыны брудны - значыць ён неахайны рохля і сьвінтух, што і трэба было даказаць. Калі ж абутак чысты, то мужчына неахайны рохля і сьвінтух, які перасоўваецца не грамадзкім транспартам ці на сваіх двух, а на ўласным альбо службовым аўто; і мае дома жанчыну, якая імкнецца зрабіць яго хоць трохі падобным да чалавека. Хаця, дзевачкі, няўдзячная гэта справа. Яно вам трэба?..

Адным словам, стасункам з гэтымі істотамі, заведама пошлым, пакутлівым і не абяцаючым нічога добрага, ня можа быць ніякага апраўданьня. Акрамя аднаго - вялікага і ўзаемнага "але", якое зьмяняе ўсё...

________________________
*Тых самцоў, якія ўсё ж сунуліся і дачыталі да гэтага месца, хай не бянтэжаць ужытыя разам словы "кашак" і "кабель" у дачыненьні да асобы мужчынскага полу - ніякіх лагічных нестыковак няма: кожнай даме вядома, што мужчына можа быць адначасова пахатлівай жывёлай і жалкім імпатэнтам, апатычным бервяном і псіхам ненармальным, бесхрыбетнай амёбай і жорсткім тыранам... У нейкім сэньсе мужчынскай асобе ўласьцівая свайго роду шматграннасьць.

_extraneus_ @ 2008-01-03T13:00:00

2008-01-03T10:00:16Z

Слаўны ўсё-ткі парэнёк Сяргей Корсак. Сэсія на носе, кантрольныя недаробленыя, а хвалююць яго выключна Тупыя Пытаньні. Чарговая порцыя:

1. Дзеля чаго ў зубе нэрв?

2. Ці простая гэта выпадковасьць, што ў ангельцаў "дух" і "спірт" абазначаюцца адным словам?

3. Наколькі адстойным мусіць быць выступ Расійскай Федэрацыі на Эўрабачаньні, каб Беларусь не паставіла ёй найвышэйшы бал?

4. І галоўнае. Як вядома, дзеўчыны няроўна дыхаюць у бок танцаў. Агульным месцам сталася лічыць, што танец дамы асацыююць з сэксам. І калі ты, як прастадушны крэтын, жыцьцярадасна і нічога не падазраючы дрыгаесься пад сучасныя рытмы, гэтыя бестыі ўжо робяць далёка ідучыя высновы пра тое, як ты паводзісься ў ложку. Ёсьць яшчэ адна рэч, павышаны інтарэс да якой з боку жанчынаў мужчынскім мозгам патлумачыць цяжка, але хочацца (бо ўзьнікае адчуваньне што ўсё гэта ня проста так): Чысьціня Мужчынскага Абутку.
Дык вось: з чым у жанчынаў асацыюецца абутак? Няўжо з шлюбам?..

_extraneus_ @ 2007-12-27T09:16:00

2007-12-27T06:22:15Z

Паводле версіі наведвальнікаў парталу TUT.BY, галоўнай падзеяй сыходзячага году сталася адмена шэрагу ільготаў.

Тая частка беларускага грамадзтва, якую прынята называць незалежнай, адгукнулася на гэтую падзею па-рознаму, але збольшага ў сваім духу. У прыватнасьці, з быдлаватай ініцыятывай забясплатна карыстацца паслугамі грамадзкага транспарту, пераклаўшы такім чынам свае праблемы на сем'і ягоных рупліўцаў (чый дабрабыт наўпрост залежыць ад рэнтабельнасьці галіны):

Я ж адмену ільготаў толькі вітаю! Пераважна з жаданьня выпендрыцца, але ня толькі.

Трэба разумець: цяперашняя ўлада - гэта такая сабе шайка гопнікаў з раёну, якая швэндаецца па сваёй тэрыторыі, абчышчае кішэні месьцічам, б'е ім пысы і цешыцца з моцы сваёй "вертыкалі". Якіх вам ад яе ільготаў?..

Задача гэтай ўлады гранічна простая - зрубіць зь цябе крыху капусткі на нейкія свае мэты, а патэнцыял тваёй незадаволенасьці заліць звышдаступным алькаголем ці скіраваць на максімальнае атрыманьне прочых жыцейскіх радасьцяў (шопінг, клабінг, ебля). Карацей, па магчымасьці збыдлячыць, а пры патрэбе - тупа заехаць па мордзе. І глупа патрабаваць ад яе чагосьці яшчэ - прырода рэжыму ня тая, гэта вам не праўдзіва Нацыянальная Улада*. Твая ж задача - выжыць, нягледзячы на гэтую прыкрую акалічнасьць. І тваімі хаўрусьнікамі ў гэтай справе могуць быць толькі сям'я і сябры; зь дзяржаваю ж можна адно вымушана мірыцца, як мірысься з існаваньнем люмпэнізаваных элемэнтаў гарадзкіх ускраінаў.

Сям'я, сябры... Катэгорыі, якія ў сучасным заходнiм сьвеце абясцэніліся да гістарычнага мінімума. Сям'я - сукупнасьць жонкі, эксплуатуемай і падманваемай; старых зьвяглівых пердуноў, па якіх дом састрэлых плача; мелкага андроіда, існуючага галоўным чынам для ўстаўляньня пістонаў ("выхаваньня") і задавальненьня "бацькоўскага гонару", і які праз колькі год дакладна-та адправіць цябе ў казённы дом; нейкіх паўзнаёмых твараў, зь якімі сустракаесься ў прызначаныя дні на могілках ці пры падзеле маёмасьці склеіўшых ласты сваякоў. Сябры - кампаньёны па спажываньню піва і здыму цёлак. Яны ўсе маглі кудысьці хавацца, калі да цябе прыходзіла бяда, але да нядаўняга часу гэта было ня так ужо і страшна - паўсюль, што б з табой ні здарылася, дзяржавай табе была падасланая хай і паршывенькая, але саломка.

Цяпер жа ўлада-люмпэн ненаўмысна дае зразумець: ўсё болей прычынаў зажыць нарэшце правільна - берагчы здароўе, не аддавацца псуючым яго парокам; імкнуцца да трывалага шлюбу на ўсё жыцьцё, нараджаць дзетак і не шкадаваць сілаў на добрае іх выхаваньне; трымацца за сям'ю і цаніць сапраўднае сяброўства.

Не ільготы вам, чорт пабірай, патрэбныя, а свой розум і блізкія людзі, на якіх у выпадку нягодаў можна абаперціся!

_______________________________________________________________________
*Як можна зразумець, прынцыпова аўтар ня супраць ільготаў ці нейкiх іншых бонусаў - ён за іх датуль, пакуль яны не спрыяюць атамізацыі грамадзтва, не разьвіваюць дармаедзкія інстынкты і не прыніжаюць чалавечую годнасьць. Але гэта - прэрагатыва сапраўднай Нацыянальнай Дзяржавы, да якой нашай цяперашняй гэтак жа далёка, як люмпэніяту да эліты нацыі.

Паўла volat Клімчыка - у прэм'ер-міністры!

2007-12-25T12:00:25Z

Ня ведаю ці не баян, але гэты горды паўпрофіль яўна просіцца ў балахонаву калекцыю двайнікоў:

"пусты карманы, денег ні гроша..."

"...но бьётся сердце і поёт душа" Давай-давай, пацан, сьпявайма разам!:)

Пазіціффчык на прыкусьсе.

_extraneus_ @ 2007-12-18T08:13:00

2007-12-18T06:13:17Z

Пасьля пераходу да самастойнага жыцьця заканамерна паўстала пытаньне, як весьці гаспадарку. У тым ліку як харчавацца, каб адначасова і паўнавартасна, і нядорага (ня болей 20% ад заробку - інакш эмацыянальна дыскамфортна), і каб на само гатаваньне не выдаткоўваць шмат часу і сілаў. У рэшце рэшт прыйшоў да наступнага TOP-12 прадуктаў, якія й стварылі аснову рацыёну. Сьпіс, натуральна, ня догма, і заўвагі ды прапановы па ягонаму ўдасканаленьню (у рамках першапачатковай ідэалогіі) толькі вітаюцца.

Кураціна. З даступнага - самае правільнае мяса. Гатую звычайна па выходных, у духоўцы на бутэльцы. Фкусна! 6кг на месяц - 45.000

Ройбас. Гэты паўднёваафрыканскі напой варта было б піць толькі з-за мікраэлемэнтаў - суткавую патрэбу ў многіх зь іх можна пакрыць адным толькі ройбасам, калі паглынаць як я - па літру штодня. Але галоўнае ўсё ж прадухіляючыя старэньне арганізму, захворваньні сэрца і умацоўваючыя імунітэт антыаксіданты. Тут ройбас б'е ўсе рэкорды. 30л = 0.12кг - 11.000

Спагеці. Тут са мной можна паспрачацца на прадмет мэтазгоднасьці ўключэньня гэтага прадукту ў сьпіс. Але арганізму патрабуюцца вугляводы. А спагеці - доcыць унівэрсальны і танны вугляводзісты гарнір. Іх можна спалучаць з рознымі соўсамі, і тады яны ніколі не надакучаць. 3кг - 6.000

Арахіс. Ня стану распінацца пра ўнікальныя ўласьцівасьці арэхаў ўвогуле. Арахіс - найдэмакратычнейшы зь іх. Рэкорды па бялках; процьма вітамінаў і мікраэлемэнтаў, амінакіслотаў, карысных тлушчоў... Ну і, ясен пень, антыаксіданты. 3кг - 18.000

Селядзец. Марская рыба - і гэтым усё сказана. Не ласось канешне і не асётр, затое не даражэй 3000/кг. Спецыфічныя арганалептычныя ўласьцівасьці селядцоў не дазваляюць зь імі тэрмічна вычварацца, але мне й ня трэба. Мой варыянт - купіць сьвежых і самастойна засаліць, атрымліваецца гарантавана смачна. А маціас хай ворагі трушчаць. 4кг - 12.000

Яблыкі. Мая ўлюбёная садавіна. Як высьветлілася, не дарэмна - іх ёсьць за што любіць. Вітаміны, мікраэлементы, амінакіслоты, клятчатка... І - дадада!-антыаксіданты. Колькасьць, у якой іх спажываю, уліку амаль не паддаецца. Думаю, што дзесьці каля 70-100кг/год (free). Xацелася б болей і круглы год, але інфраструктура не дазваляе:(

Рыс Вітаміны групы В, вугляводы, мікраэлементы, бялкі... Адна з найлепшых па сваіх уласьцівасьцях крупаў, асабіста мне падабаецца тым, што на ягонай аснове можна нарабіць шмат разнастайных салатаў. Ну і супы безь яго не абыходзяцца. 3 кг - 6.000

Мёд. Калі б мёду не існавала, яго варта было б прыдумаць. Практычна на 100% складаецца з простых вугляводаў, якія вокамгненна і цалкам засвойваюцца арганізмам, надаючы сілаў і энергіі. Шматлікія лекавыя ўласьцівасьці. Усе памятаюць зь дзяцінства кніжкі пра Нязнайку. Там сярод пэрсанажаў была такая Мядуніца, якая, у адрозьненьне ад мудака Пілюлькіна, усе хваробы лекавала немедыкаментозна, мёдам - хіба што клізмы ім ня ставіла. Выпадкова ці не, але з таго моманту, як пачаў штодзённа ўжываць мёд - аніразу не прастуджаўся. Хоць і неаднойчы трапляў ва ўмовы, пасьля якіх любы сумленны чалавек проста абавязаны захварэць. Некаторым ўсенепраменна трэба, каб мёд быў вадкім. Закрышталізаваны мёд можна растапліваць, але тэмпературай ня большай за 50 градусаў. Інакш кранты прадукту. 1л. - free, бо бацька бортнік-аматар - ходзіць улетку з пакусанай пчоламі пысай і горда называе гэта апетэрапіяй.

Тварог. Толькі нятлусты. Кальцый, бялкі і ўсё такое. Тварог я, шчыра кажучы, не люблю зь дзяцінства, але калі да яго дадаць дробна парублены банан, сьмятану й мёд, і перамяшаць да аднароднай масы - нічога, есьці можна. 2кг - 15.000

Морква. Адзін з найкарысьнейшых у прыродзе прадуктаў. У дзяцінстве я хацеў вырасьці высокім, і таму жэр салацікі з морвы досыць старанна. Так яе і палюбіў. Ня ведаю, ці дапамаглі мне тыя салацікі, але бацьку ўсё ж на 6см перарос, пры тым што маці мая ну зусім маленечкая. А зараз вітамін А болей для вачэй патрэбны, бо кампутар. Зрок пакуль па адзінках. Ну і нагадаю лішні раз, што засвойваецца гэты вітамін найлепш у спалучэньні з жывёльнымі тлушчамі. Хаця сыйдуць і расьлінныя. 3кг - free

Апельсіны. Альбо, як кажуць тарашказнаўцы, апэльсыны. Гэта: а) смачна і б) вітамін С. 6кг - 22.000

Бульба. Адзіны ў сьпісе пусты, "тупы" прадукт, ад спажываньня якога хацелася б увогуле адмовіцца. Але канчаткова неяк не атрымліваецца. Напрыклад, селядцоў я магу есьці толькі з бульбай. 6кг - free

***

Атрымліваецца 135.000 на месяц. Калі дадаць 50.000 за абеды ў нашай досыць прыстойнай сталоўцы па буднях, плюс розныя дробязі, то ў 200.000 на месяц якраз укладаюся.

У будучыню ж я гляджу ў цэлым без аптымізму, і мяркую, што не за гарамі перыяд сацыяльных патрасеньняў, калі беларусы (хоць бы й часова) пяройдуць на хлеб, ваду і дары леса, а менчукі пусьцяць у расход страціўшых класавую пільнасьць прыкормленых сьвіслацкіх качак. Таму ў вышэйпрыведзены сьпіс ад самага пачатку сьвядома закладзены досыць істотны патэнцыял для будучага скарачэньня выдаткаў. Будзем кушаць меней кур, арахісу і апельсінаў, і болей мясцовай гародніны, бульбы, макаронаў, грэчкі, рысу і грыбоў. Жыць-та трэба. Хоць з кожным годам усё меней і меней зразумела, навошта.

Viva academia, viva proФФessores

2007-11-06T06:36:53Z

Ну вось, паздаваў нарэшце акадэмічную розьніцу і афіцыйна перайшоў на другі курс.

Запомнілася здача эканамічнай гісторыі. Вучыў яе анамальна доўга, але ўсё адно не давучыў, і на іспыт прыехаў ня надта падрыхтаваным, з надзеяй паезьдзіць дацэнту па вушах. Але замест гэтага па вушах паезьдзілі мне. І пяці хвілінаў не праслухаўшы маіх расповедаў пра эканоміку фэадальнай Японіі ды сельскую гаспадарку Нямеччыны канца пазамінулага стагодзьдзя, дацэнт прыняўся распрагаць мне пра ўсё, што ў яго там накіпела пад валасамі. А накіпела, як высьветлілася, някісла. І таму хвілінаў сорак (я здаваўся апошнім з студэнтаў) слухаў ягоныя канспіралагічныя тэорыі пра інтрыгі Захаду. Усё з табліцамі і схемамі, грунтоўненька так. Насамрэч, я шчыра паважаю людзей з асабістай пазіцыяй і пра тое, што пад многімі "змоўніцкімі" тэорыямі ёсьць грунт, таксама разумею. Але столькі часу слухаць напалову банальныя, напалову паранаідальныя развагі пра агрэсію заходняга манапалістычнага капіталу і праваслаўную саборнасьць як альтэрнатыву гэтай бяцы - увольце. А яшчэ гэтае амаль дэманстратыўнае парушэньне маёй інтымнай прасторы, гэты гіпнатычны позірк добрых з вар'яцінкай вачэй выкшталцонага савецкага інтэлігента...

О, я памятаю і гэты позірк, і гэтыя з вар'яцінкай вочы. Такія самыя былі ў іншага навукоўца, які аднойчы, калі я вучыўся яшчэ ў дзясятай клясе, "рыхтаваў" нашую зборную віцебскай вобласьці па геаграфіі да рэспубліканскай алімпіяды... Вось гэта быў чалавечышча!

Нашая падрыхтоўка праходзіла досыць інтэнсіўна і плённа. Пакуль да нас не зайшоў Старшой з Глыбоччыны і не сказаў: Ну, рыбята, а ціпер атлажыце вашы кніжкі і запісі - к нам прыехал із Расіі і любезна сагласілся выступіць перэд вамі ізвесны прафесар, бальшой учоный і невераятна інцерэсны чэлавек. Мы тут падумалі (яны, маць іх, падумалі!), што вам будзет очэнь палезна ўстрэча з такім відным расійскім (ажно, маць яго, расійскім!) дзеяцелем наукі.

"Дзеяцель" павітаўся, прадставіўся прафэсарам Навасялецкім і сьціпла дадаў: "я адкрыў зямлю Саньнікава".
"Адкрыў, толькі яе там цяпер няма - воды Паўночнага Ледавітага змылі. А давайце лепей слайды паглядзім!" І пайшло-паехала...
Вось прафэсар Навасялецкі стаіць на фоне акіяна. Вось ён сядзіць у нейкай падазронага выгляду траве. Вось ён у той жа траве, толькі зь біўнем маманта ў руках. Зямля Саньнікава, хуле.

Як высьветлілася, адкрыцьцём зямлі Саньнікава заслугі прафэсара не абмяжоўваліся. Нейкі пэрыяд ён жыў у Астрахані, дзе ўвесь час праводзіў у роздумах, што б такога зрабіць для краіны карыснага. І прыдумаў жа, сукін сын!

Аднойчы Навасялецкаму здарылася зьвярнуць увагу на тое, што ў дэльце Волгі расьце шмат трысьнягу. "Эва!" - падумаў прафэсар - "Нефік трыснягу без карысьці пад ветрам боўтацца - ён жа можа стаць выдатнай сыравінай для цэлюлозна-папяровай вытворчасьці!". І прафэсар пачаў аббіваць уладныя парогі з праектам будаўніцтва ў Астрахані цэлюлозна-папяровага камбінату. Нарэшце дамогся свайго, камбінат збудавалі, пачалі выкарыстоўваць мясцовы трысьнёг.
Мінула колькі часу. Прафэсар высьветліў, што трысьнёг пад ветрам боўтаецца ня проста так - у ягоных зарасьцях, аказваецца, адкладаюць ікру каштоўныя віды асятровых. Няма трысьнягу - няма й нерасьцілішчаў. Капец біяразнастайнасьці і мясцовым экасістэмам. Што рабіць? Прафэсар не разгубіўся і зноў пачаў бударажыць абшчэсьцьвеннасьць ды аббіваць уладныя парогі, на гэты раз каб камбінат зачыніць. "І што?" - пытаемся. "И всё. Я закрыл его" - быў адказ.

На гэтым служэньне Навасялецкага радзіме і Астрахані ня скончылася. Ён вынайшаў нейкі ўласны спосаб пошуку нафты ў нетрах, і па сваёй мэтодыцы знайшоў пад Астраханьню некалькі багатых радовішчаў. "Эва! Пад гэтыя запасы нядурна забамбіць энпэзэ" - падумаў прафэсар і пачаў аббіваць уладныя парогі на прадмет будаўніцтва ў Астрахані нафтаперапрацоўчага завода. Ці то памяць у астраханскіх бонзаў была кароткая, ці то яшчэ нешта, але завод зноўку збудавалі. І што вы думаеце? Высьветлілася, што ў астраханскай нафце дафігішча серы. Гэта ўскладняе ейную перапрацоўку, рэзка паскарае хімічную карозію трубаправодных камунікацыяў і абсталяваньня, шкодзіць экалёгіі і падвышае сабекошт канечнага прадукту. "І што?" - пытаемся мы, ужо цьмяна ўяўляючы лёс завода. "И всё. Я закрыл его" - быў адказ.

І як бальзам на душу прагучалі абразы Навасялецкага ў бок Станіслава Шушкевіча. Штука ў тым, што прафэсар знайшоў нафту і ў Беларусі (у досыць вялікіх маштабах), і, што дзіўна, менавіта там, дзе яе ніхто шукаць не зьбіраўся. Геалагічна гэтыя радовішчы прымеркаваныя да Аршанскай упадзіны Беларускай антэклізы, якая, калі проста глядзець на геалагічныя мапы, нібыта не зьяўляецца тэрыторыяй, пэрспэктыўнай ў "нафтавым" пляне. Але Навасялецкі нешта там па сваёй мэтодыцы знайшоў і стаў аббіваць парогі тагачаснага беларускага ўраду, каб пачаць здабываць нафту пад Воршай. Але ў беларускім урадзе Шушкевіча на вучонага абачліва паклалі болт (гэта зараз ужо, столькі год пасьля, высьвятляецца, што ў Аршанскай упадзіне і праўда ёсьць нафта, і яе нават падумваюць здабываць!). Я лічу, што з улікам вышэйнапісанага тагачасны ўрад праявіў спрадвечную беларускую мудрасьць. Кшталту, старыны ня рушыць, навіны ня ўводзіць. А тое зноў прыйдзе Навасялецкі і ўсё пазачыняе.

Прафэсар увогуле шмат наракаў на тое, што ў новай Расіі улады перасталі цікавіцца ягонымі (звыш)каштоўнымі ідэямі і напрацоўкамі. Таму на дзермакратаў у Навасялецкага зуб. Аднойчы ён нават паказаў яго на нейкім мітынгу, дзе вылез на сцэну і абазваў адтуль Ельцына "презердентом" (нездарма на прафэсара вывучыўся, угу). За гэта яго схапілі амапаўцы і кінулі ў засьценкі, дзе доўга катавалі ўдарамі дручкоў па пятках і сьпіне, і нават "зламалі хрыбет". Пацярпеў за свабоду слова, што й казаць.

Дарэчы, па ходу дзела высьветлілася, што прафэсар - зацяты сталініст. А ўсіх, хто кіраваў пасьля Сталіна, лічыць здраднікамі радзімы і агентамі Захаду. У якасьці доказу прыводзіў Чарнобыль (падстроены натаўцамі)і інфармацыю пра тое, што ў кефіры савецкай вытворчасьці зьмяшчаецца 15(!)% алькаголю. Гэта, маўляў, прошукі Захаду, скіраваныя на тое, каб спаіць наш цнатлівы богабаязьненны народ з самага маленства. "Фак" - пранеслася ў думках алімпіяднікаў - "калі ў кефіры пятнаццаць градусаў, то фіглі ён ня торкае?!" Дый нават калі пятнаццаць не адсоткаў, а праміле, усё адно гучыць фантастычна. Асабіста я чуў пра лічаныя долі адсотку, хаця магчыма, сам прынцып гэта й не мяняе.

Яшчэ прафэсар з імпэтам даводзіў нам, што ў Паўночнай Карэі людзі жывцць лепей і багацей, чым у Штатах. Таму што чучхеісты нібыта запускаюць касьмічныя спадарожнікі, а ў Нью-Ёрку шмат жабракоў. На спробы засумнявацца ў карэктнасьці такога ходу думак Навасялецкі адразаў: вас там не было, а я - быў ~~учіте матчасть~~. Калі ў спрэчку ўступіў хлопец, які нейкі час жыў у Амэрыцы, у прафэсара здарылася лёгкая гістэрыка, і болей зь ім ужо ніхто не спрачаўся, каб ня браць грэх на душу.

Фінальная рэпліка прафэсара сталася годным вянцом лекцыі:
"Ну посудите сами, ребята: кем бы я, сирота-детдомовец, стал в Штатах? В лучшем случае дворником. А здесь я Учёным стал!"

Скончыць расповед мне б хацелася заўвагай пра тое, што прафэсары навасялецкія як від зусім не пазьнікалі - іх і зараз можна знайсьці паўсюль, ад унівэрсытэцкай кафэдры да інтэрнэт-форумаў. Ім уласьцівыя сыход у "рэлігію" і сьвет сваіх мрояў, і ўвогуле досыць канфліктныя стасункі з рэчаіснасьцю, зь якой яны адкравенна не сябруюць і ідуць да яе раўнютка пэрпэндыкулярным курсам. У дыскусіях характэрнай рысай такіх красаўчэгаў зьяўляецца тое, што іх літаральна бесіць, калі ў нейкую калянавуковую спрэчку лезе нехта "бяз корачкі" і імкнецца апэраваць ня іхнымі тэорыямі і домысламі, ад якіх тхне хутчэй рэлігіяй, чым навукай, а падыходзіць да пытаньня з пазіцыі здаровага розуму. Да, ад гэтага іх проста каўбасіць. Думаецца, што такіх "вучоных" трэба трымаць у інтэлектуальным лепразорыі, толькі зрэдзьчас цікавячыся, што там адбываецца; і гнаць у шыю зь любой сур'ёзнай кампаніі. Нават калі часам яны і трапляюць у "дзясятачку", як той ціхі вар'ят Навасялецкі з аршанскій нафтай.

P.S. Калі каму цікава - за іспыт я атрымаў 8. Хацеў намякнуць на 9, але пасьля сэнтэнцыі дацэнта "адзнакі, рэйтынгі гэтыя - усё адтуль, з Захаду, прыдумана, каб нас разьяднаць" вырашыў, што лепей ну яго; хуценька пакінуў памяшканьне і паехаў да сябе на сяло, дзе праваслаўныя вернікі саборна бавяць час алькаголем, брыдкаслоўем і панажоўшчынай, а пад "Захадам" разумеюць суседнюю вёску, што да 39-га была пад Польшчай. Акурат пасьпеў на апошні рэйс.

_extraneus_ @ 2007-10-06T21:47:00

2007-10-06T19:47:20Z

Узгадваю, як у водпуску зайшоў да Аляксея-мэханікуса і сярод іншага разжыўся двухгадовай падшыўкай часопіса "MAXIM". О, расейская версія часопіса сталася для мяне прыемнай неспадзяванкай - аказваюцца, яго робяць нечакана разумныя людзі з чароўным пачуцьцём гумару. А якія там можна знайсьці нятленкі паміж сісяк Наташы Каралёвай і ягадзіцаў Ганны Семяновіч!..

Дзесьці там напаткаў занятную рубрыку, кшталту "разумны адказ на тупое пытаньне". Як можна здагадацца, у ёй на самыя тупыя і абсурдныя пытаньні чытачоў даецца надзвычай абстаяцельны і сур'ёзны адказ. Насамрэч, гэта вельмі "мая" рубрыка, бо тупыя пытаньні - напрыклад, як называюць музыкаў, граючых сьвінг, альбо як стане выглядаць Лукашэнка, калі зьмясьціць яго ў абсалютны вакуум, альбо дзеля чаго ПЕРШАПАЧАТКОВА прызначаўся вазелін (я рэальна гэтага ня ведаю!) - узьнікаюць у мяне пастаянна.

Дык вось, зараз мяне мучае якраз такое тупое пытаньне: Навошта Жанчынам Цэлюліт?

Чыста ў біялагічным і эвалюцыйным сэньсе - дзеля чаго ён "прыдуманы", і чаму толькі ў жанчынаў, прычым менавіта арыек?

Ну не пісаць жа ў часопіс...

_extraneus_ @ 2007-10-05T16:58:00

2007-10-05T14:58:45Z

Пахавалі супрацоўніка нашай службы. Усяго 60 год, тры месяцы як на пенсію выйшаў - і вось. Рак. Ніколі ня бачыў, каб людзі таялі так хутка: літаральна за некалькі месяцаў ён згубіў палову вагі і жахліва састарэў - у труне выглядаў старажытнейшым за сваю 80-ці зь лішнім -гадовую маці...

Мне падабаўся Міхалыч. Менавіта зь ім паладзіў лепей за ўсіх, як паступіў на працу. Падобныя стаўленьні да жыцьця, падобныя манэры і пачуцьці гумару, якія "накладаліся" адно на адное, "рэзаніравалі" і атрымлівалася узаемна прыкольна.

Але калі для мяне лёгкі цынізм - збольшага "прадмет раскошы", то для Міхалыча ён быў сапраўды выратавальным колам. Выслоўе Фаіны Ранэўскай: жизнь - затянувшийся прыжок из пизды в могилу - да яго адносіцца болей, чым да каго-небудзь. Гады запалярных лагераў за чужое злачынства. Падарванае здароўе. Прымус з боку браціка (цяперашняга начальніка нашай станцыі) зьмяніць прозьвішча, каб не псаваць таму кар'еру. Чацьвёра сыноў-мудакоў, нахлебнікаў і прапойцаў. Мала хто пры такім лёсе застанецца харошым і прыемным, а Міхалыч застаўся.

На цырымоніі злавіў сябе на думцы, што не хацеў бы быць пахаваным паводле хрысьціянскага абраду. Мне б лепей пасавала крэмацыя і прах, распылены над невельска-расонскай бацькаўшчынай. Альбо пасаджанае прама над пахаваньнем дрэва, для чыіх каранеў мой труп стаў бы выдатным угнаеньнем. Неяк вось так.

Хто корміць Беларусь

2007-10-02T08:20:02Z

На ТутБаі апублікавалі ТОР-30 найбуйнейшых падаткаплацельшчыкаў Беларусі.

Мы ведалі, што ўсё ў луканоміцы вельмі кепска, але не здагадваліся, што настолькі.

Ведалі пра збольшага сыравінны характар нашай эканомікі, але ня думалі, што "сыравіньнікі" разам з мутнымі нафтатрэйдэрамі зоймуць ажно шэсьць першых пазіцыяў.

Ведалі, што Менск адносна Беларусі зьяўляецца паразітам, але ня думалі, што усе ўласна менскія прадпрыемствы з ТОР-30 разам узятыя, нават будучы памножанымі на тры - не пераважаць і аднаго правінцыйнага завода пад Мазыром.

Ведалі нават, што найлепшы "кармілец" сталіцы - алказавод "Крышталь", але і ўявіць не маглі, што з першай трыццаткі беларускіх падаткаплацельшчыкаў бухлом і курывам займаюцца ажно сем, і гэта пры тым, што выпіўка й цыгарэты ў нас звыштанныя! Брава, Рыгорыч, так трымаць.

Ну а вы, краса і гонар беларускай эканомікі, флагманы нашай індустрыі, дзе? МАЗ, БелАЗ, МТЗ, Атлант, Гарызонт, Віцязь, Гамсельмаш, Лідааграпраммаш, менскі маторны, МаАЗ, завод колавых цягачоў? Агу-у!.. Скінуўшыся разам, "Крышталь" паб'еце? Ась?.. Цяжкавата, кажаце? Ну а хаця б гродзенскую "табачку"? Ух вы мае харошыя, уці-пуці.

Мужчыны з Марса, жанчыны з Вэнэры

2007-09-13T18:46:16Z

Прызнацца, часам мяне наведвала забаўная думка, нібыта прырода вырашыла падараваць мне "жаночы" мозг: гуманітарныя навукі даюцца значна лягчэй за дакладныя, кіроўца зь мяне слабаваты, тэма тачак-рыбалак-выпіўкі практычна не цікавіць, а брутальнай мясарубцы кшталту "Дабэрмана" аддаў бы перавагу фільму пра "ах-там-такааая-лібофь!"

А надоечы прачытаў кніжку "мужчыны з Марса, жанчыны з Вэнэры", і стала ясна, што з глуздамі ў мяне парадак (ну, прынамсі, у сэньсе "мужчынскасьці"). То бок, яны афігенна з Марса, з усімі галоўнымі "марсыянскімі" асаблівасьцямі і бзікамі.

Увогуле, кніжка пакінула вельмі станоўчае ўражаньне. Напісаная ў духу павагі да абодвух полаў, дае ўяўленьні пра важныя адрозьненьні эм і жо, улічваць якія ў штодзённай камунікацыі жыцьцёва неабходна, а сам бы нізавошта не здагадаўся. Ні я, ні былыя сяброўкі. Пасьля прачытаньня засталося адчуваньне, што адужаў нешта сапраўды істотнае - шкада толькі, што зараз, а не гады тры таму... Бадай, лепшае, што чытаў на гэтую тэму.

Хаця, канешне, напісаць яе можна было б разоў у пяць ляканічней.

Дом лятаючых котак

2007-09-04T05:14:44Z

А вось гэтая мурлыка павадзілася хадзіць да мяне на гаўбец па карнізе ад суседкі. Харошанькая, праўда? Нават на "мабільных" фотках гэта, па-мойму, заўважна. І ласкавая вельмі.

Прыходзіла ў пятніцу, суботу, нядзелю. І я кожным разам выходзіў ды адносіў яе назад, у суседні пад'езд (мяне нават празвалі "разносчыкам катоў"). Аддаваў Аксане з наказам лепей за ёй сачыць, бо ў адзін прыўкрасны дзень Мацільда не ўтрымаецца на вузкім карнізе і паляціць з трэцяга паверху.

І вось, значыцца, сёньня прачынаюся ад таго, што гэтая насякомая лашчыцца да мяне ў твар і муркае (гаўбец я адкрытым трымаю дзеля сьвежага паветра). Ну што рабіць. Тэлефаную Аксане, кажу "купі ката". Аёй - адказвае - вярні-тка ты мне Моцю назад па карнізе, яна дойдзе.

Выношу насякомую на гаўбец, запускаю. Вусатая прайшла некалькі крокаў, потым захацела вярнуцца ў мае, блін, ласкавыя рукі, паспрабавала разьвярнуцца, не ўтрымалася і паляцела ўніз - нават яўкнуць не пасьпела.

Шлёпнулася ладна, але, здаецца, жывая-здаровая. Праўда, калі Аксана пабегла яе падбіраць, тая гаспадыню быццам не пазнала, паспрабавала нават зьбегчы. Пабачым потым, мо і праўда галоўкай кранулася божая істота.

А мы цяпер робім стаўкі, ці перастане Моця хадзіць па карнізах.

Зноўку студэнт. Гаўдэамус, так бы мовіць, ігітур.

2007-08-24T06:46:10Z

У БДУ мяне ўзялі. Наперадзе - чатыры гады эканамічных штудыяў.

Зьезьдзіў на зборы, падзівіўся на публіку. Неяк ня ўразіла:)Шорты, пахлапні-в'етнамкі, меліраваныя хлопчыкі... Пры пінжаку - нікога. Пабачыў (праўда, не сярод "нашых") і клясычных, "манерных" гомікаў... :) Ну проста ах. На дзяўчынак таксама зірнуў, і зразумеў, што на фінансах і крэдыце Сяргей Корсак будзе ВУЧЫЦЦА. Хаця... Я ўжо неаднойчы дэманстраваў мякка кажучы сьціплыя здольнасьці ў фізыягноміцы.

І ня ведаю, што з маёй мордай, але людзям апрэдзелённа здаецца, нібыта менавіта ад такой можна атрымаць даведку. Тройчы падыходзілі падчас збору, і яшчэ двойчы на вуліцы. Людзі! Гэта - не задумлівасьць-сур'ёзнасьць-дасьведчанасьць. Гэта - прастрацыя і космас!

Лоррейн едет в Лівінгстон

2007-07-08T09:56:52Z

Мужчыну практычна немагчыма жыць у Беларусі і ня піць. Мяне гэта пачынае даставаць. Прычым у нашым сплачонным калектыве, каб адмовіцца піць пры нагодзе і ня выказаць пры гэтым "непавагі", прайсьці могуць толькі дзьве адмазкі: калі ты за стырном і калі рыхтуесься зрабіць бэйбіка. Нават зьявілася спакуса набыць машыну й ажаніцца, хаця першае без патрэбы, а другое пакуль нерэальна. Даводзіцца круціцца - кушаць перад п'янкай масла, глытаць аскарбінкі, а пасьля як мага хутчэй вяртацца дахаты, штучна выклікаць ірвоту і класьціся спаць.

Спаць пасьля п'янкі - закон. Па першае, арганізм пераходзіць у эканамічны рэжым спажываньня кіслароду, што дапамагае нэўтралізаваць выкліканае алькаголем кіслароднае галаданьне мозгу. Але галоўнае - калі сьпіш, а ня боўтаесься п'яны - меней шанцаў што-небудзь адмачыць. Узяў гэта за правіла, калі на першым ці другім курсе палез выпімшы пераплываць паўнаводную й халодную красавіцкую Дзьвіну. Пераплыць пераплыў, але палову зваротнага шляху, калі пачалі аднімацца рукі, рэфлексаваў над тым, што шанец адправіцца на корм латвійскім ракам - не нулявы. На бераг тым разам я выйшаў ужо цьвярозым, як вахабіт з Ачхой-Мартана...

Але найбольш дэструктыўнае дзеяньне алькаголю стаў заўважаць, калі пачаў рэгулярна рабіць зарадкі: назаўтра пасьля застольля няможна ані 24-кіляграмовую гіру адціснуць, ані падцягнуцца нават 5 разоў (прытым што так званага "бадуна" ў мяне не бывае ніколі). Фізычная нямогласьць у дадатак да парушэньняў сну і апэтыту - занадта, імхо, вялікая плата за радасьці канэкцінпіпльскай функцыі гарэлкі.

Забаўна, што ў стан, падобны лёгкай алькагольнай эўфарыі, я магу ўвайсьці і без бухла. Прыкладна як пляшка піва на пусты страўнік на мяне ўзьдзейнічае праслухоўваньне альбому БИ-2 там дзе пра бальшые гарада-пустыя паязда - чамусьці пад гукі амаль выключна гэтага альбому праходзілі пасядзелкі ў таварыша douhi, зь якіх, па вялікім рахунку, і пачыналася мая алькагольная практыка. Сабака Паўлава - сьліна пачынае выдзяляцца пры гуку званку нават без наяўнасьці хаўчыку ў кармушцы. У той жа стан магу ўвайсьці, проста павольна пацягваючы літр якой вадкасьці - вады, соку ці гарбаты ("імітаваньне" працэсу півапіцьця). Асабліва гэтая эўфарыя праяўляецца пры наяўнасьці прыемнай кампаніі.

Я да чаго вяду. Зараз вось еду на радзіму і праз колькі гадзінаў буду ўжо ў Наваполацку. Але! Ні на што мацнейшае за сок, таварышы, чур не спакушаць! Прынамсі першыя некалькі дзён (у мяне быў вельмі цяжкі ў гэтым сэньсе тыдзень). А потым можна будзе і па келіху ўлюбёнага кактэйля Бонда, Джэймса Бонда.

Пытаньнейка

2007-06-05T10:35:17Z

У якой палітычнай сілы Беларусі найлепшае пачуцьцё гумару?

Ябаш гіпэрмаркЕты!

2007-05-28T17:06:02Z

Калі я дарвуся да ўлады і стану рэалізоўваць сваю праграму па руйнаваньню Менска, то пачну, безумоўна, з гіпэрмаркетаў.

Вабшчэ гавара, ні Карону, ні Гіппа, ні Бігз гэтым разам я наведваць не зьбіраўся. Але ў адзін прыўкрасны дзень у маёй галаве пасялілася ідэя, нібыта без блакітнага лікёра Кюрасао мне жыцьцё нямілае. І, прачэсваючы Менск ў пошуках гэтага напою, дабрацца да гіпэрмаркетаў было, вобшчэм-та, лягічна.

Дагэтуль саму ідэю гіпэрмаркета я разумеў прыкладна так: гэта вялізны гандлёвы цэнтар, да якога можна пад'ехаць на аўто і нарабіць пакупак на тыдзень наперад, прычым чакаць цябе будзе шырачэзны асартымэнт тавараў па самых нізкіх за кошт высокага абароту цэнах. Не, у Менску гіпэрмакеты існуюць для іншага: заманіць простую душу ў кіпці ўяўнага изобилия, растліць яе духам спажываньня і ілюзыяй выбару, і ў рэшце рэшт абдзерці як ліпку!

Для мяне засталося загадкай: як у такіх грамадзінах можа раскапусьціцца асартымэнт прадуктаў, бяднейшы за шараговую наваполацкую краму?! І, па-другое, як пры такіх абаротах могуць існаваць такія несправядлівыя кошты?! Прычым робіцца ўсё хітра: калі ў нейкім гіпэрмаркеце цэны на асобныя групы тавараў яўна завышаныя, гэта "кампэнсуецца" больш-менш адэкватнымі цэнамі на іншыя тавары.

Акрамя блакітнага Кюрасао, хацелася папоўніць свае стратэгічныя запасы якой-небудзь гарэлачкай памягшэ, каньяком, чатырма відамі марціні, і адмысловымі конусападобнымі келіхамі для яго, смажаным соленым арахісам, сіропам лайма, сунічным ройбасам і гелем звышмоцнай фіксацыі з эфэктам мокрых валасоў.

Праблемаў, скажу я вам, не было толькі з гарэлкай і каньяком (і тое таму толькі, што парэнёк я рабочы, без прэтэнзіі). Элемэнтарнага арахісу, які люблю за ягоную ўежнасьць, надзвычайнае багацьце бялком, антыаксыдантамі і карыснымі тлушчамі - не было нідзе! Было нешта бланшыраванае і пакеціраванае, а смажанага - хвік. Ройбасу не было альбо ўвогуле, альбо менавіта сунічнага. Пра сіроп лайма я ўвогуле маўчу - давялося прыраўняць яго да лімоннага. Гелю не было таксама. Марціні дарагі, а ў "Кароне" - дарагі бессаромна, а марціні біттэр - дарагі і бессаромна, і паўсюль (нідзе таньней 63тыс ня бачыў, хаця ў Наваполацку браў за 58). Келіхі для марціні прадаюцца наборамі на 6 пэрсонаў за нейкую зусім неадэкватную цану. Вось цікава: навошта такія наборы ў прынцыпе? Якому мачо прыйдзе ў галаву запрасіць да сябе пяць сябровак адразу?.. Келіхі я потым знайшоў на Нямізе, літаральна па долару за штуку. Узяў тры.

Так што гіпэрмаркеты гэтыя вашыя мяне адно раззлавалі. Да таго ж, гэтыя монстры адмысловым чынам узьдзейнічаюць на чалавечую псыхіку: калі трапляеш у такія гіганты, становіцца нібыта няёмка сыходзіць з пакупкамі на тры капейкі, нараджаецца памылковае адчуваньне, нібыта ты нешта гэтым ліхвярам і жулікам вінны, і ўзьнікае непераадольнае жаданьне набыць тое, што дагэтуль не лічыў патрэбным. От на які мне ляд гэтыя парасонікі-аздоба для дэсэртаў?..

А блакітны Кюрасао шукаў паўсюль ажно да таго, покуль цётачка ў ЦУМе са скрухай ў голасе не заўважыла, што ў Менск яго не завозілі з восені 2006-га. У той момант мне здалося, што я знайшоў родсьцьвенную душу... :)

Ну і нарэшце ~~купіла баба парася~~ набыў мабільны. Benq-Siemens "ісьцінна-арыйскай" мадэлі S88. Узяў праз онлайнэр за $130, а ў салонах паўсюль па 800тыс. Не магу даўмецца, у чым прыкол.

Думаў, будзе верай і праўдай служыць мне мадэмам, але сувязь тут, як высьветлілася, нестабільная, і канэкт пастаянна абрываецца. Адныя стрэсы, карацей.

_extraneus_ @ 2007-05-25T08:20:00

2007-05-25T09:20:29Z

Я ўжо і ня думаў, што са мной здарыцца такое. Тым болей тут, у палескай глушы, тым болей так моцна і яскрава. Так, што з галавы вылецела ўсё астатняе - нават дзень народзінаў дарагога mexanikus :)

Я закахаўся. Як разумею цяпер - упершыню за свае 24 fucking гады. Ці за 12 прыкладна год, што худа-бедна цікаўлюся супрацьлеглым полам.

Гэтае пачуцьцё ні з чым ня зблытаеш. Прычым нічога рацыянальнага ў ім не было амаль. Гэтая дзеўчына, што прыехала да нас на практыку, ня вельмі ўпісвалася ў мае ўяўленьні пра свой ідэал жаночай прыгажосьці: маленькага росту - не вышэй за 165, брунэтка, ня надта вытанчанае аблічча. Мо парачка лішніх кілё. Хаця - як у той рэкляме - яны адклаліся ў "правільных" мейсцах. Хаця - блакітнавокая і "цёплая". Хаця - ідэальна гладкая й чыстая скура, да якой так і прагнеш дакрануцца...
І ўсё ж-такі, падкрэсьліваю, тып як быццам бы ня мой, дарма што прывабная. Дый ня з тундры ж я сюды прыехаў - на маёй радзіме шмат, вельмі шмат і прыгажэйшых дамаў, і вучыцца ў свой час выпадала з сапраўды вартымі, элітнымі (паводле майго разуменьня) дзеўчынамі. Але аніводная зь іх не выклікала нічога падобнага.

Думаю, тут важнейшую ролю згуляла не само аблічча, а ўласьцівасьці, якія я мог прыпісаць дзяўчыне, гледзячы на яе: разумная, але не завумная; ціхмяная скромніца, але й не забітая; не вескаўня, але й не сапсаваная ўрбанізацыяй; дзеўчына, зь якой можна стварыць добрую сям'ю, а не "страказа". Усё-усё - пастава, гаворка, рухі, манэра апранацца - выдавала ў ёй Майго Чалавека. Але найбольш сказаўся "фактар Х", які не паддаецца ні апісаньням, ні рацыянальным развагам.

Так ці інакш, гэтае дзяўчо ўвяло мяне ў невядомы дагэтуль стан. Зусім перасталі заводзіць думкі пра сэкс з кімсьці, акрамя яе. Калі б у маёй ваньне нейкім чынам апынулася Памэла Андэрсан у свае найлепшыя гады, з абсалютна адназначным намерам - разьлічваць яна магла б хіба што на пацерці сьпінку.

І зьявілася ўпэўненасьць, што я ніколі сабе не дарую, калі хоць бы не паспрабую яе заваяваць; што страчу ўсю самапавагу і да скону буду лічыць сябе найвялікшым Мудаком, калі не зраблю ўсё магчымае; што гэта Менавіта Той Выпадак, калі трэба адкінуць усе сумневы і дзейнічаць.

Падчас бяссоннай, але надзвычай крэатыўнай ночы напрыдумваў для яе такіх словаў, якія мараць пачуць, напэўна, усе жанчыны, але 99,8% не пачуюць ніколі. Толькі гэта было пакуль што дарэмна: не нагаворыш жа нічога падобнага падчас першай размовы - такі брутальны неадэкват адно напалохае. Трэба сьпярша пазнаёміцца толкам. А я ў жудасным цэйтноце. Практыка кароткая, і не было ўпэўненасьці, што дзяўчо будзе зьяўляцца на ёй кожны дзень, а не ўкладзецца ў два-тры. Вам даводзілася быць у сытуацыі, калі трэба дзейнічаць адносна зусім незнаёмай асобы ня толькі рашуча, але й фарсіраванымі тэмпамі, і не выглядаць пры гэтым кончаным пікаперам ці тупарылым гопнікам ("дзевушка, а можна с вамі пазнакоміцца?")? Здаецца, людзей, якія могуць зьлёту падабраць ключыкі да незнаёмцаў, вельмі няшмат. Але я мусіў.

Дзіўна, але працэс знаёмства пайшоў як па масьле. Я рэальна жог, шмат і ўдала жартаваў, нязмушана балбатаў, што для мяне нетыпова, змог і яе разварушыць, так што ад першае сапраўднае размовы застаўся суцэльны пазітыў. Усё атрымалася, брама распахнулася, дарога стала адкрытай!

Ну, што тут яшчэ дадаць... Далейшыя размовы зь Ленай хутка прывялі мяне ў норму:)

Яна апынулася дурніцай - настолькі, наколькі ёй можа быць дзяўчына, і пустышкай. Троешніцай, якая ня здолела паступіць нават у тэхнікум, а ў ВНУ й не спрабавала, і ў выніку пайшла на платнае ў "коледж" (прыгожае слова, ага). Зусім ня ледзі. У найлепшым выпадку - "бабёнка"*. Бравіруе тым, што "ня памятае" ўсіх сваіх мужчынаў; вучыцца на сакратарку (вельмі цяпер уяўляю яе ў гэтай ролі!); а ў тэлефонную кнігу майго мабільніка занесла сябе як, бач ты, "Ленусик". Карацей, па фізіягноміцы мне незалік:)

І ўсё адно я шчасьлівы, што давялося адчуць такое. Многія пражываюць жыцьці, заводзяць сем'і, а нічога падобнага за ўсё жыцьцё не адчуваюць. А я цяпер ведаю, на што ў душэўных справах арыентавацца; ведаю, што цяпер ужо не давядзецца ні падмануць, ні падмануцца; што калі прыйдзе ЯНО - ня будзе ні сумневаў, ні нерашучасьці, ні дурацкіх загонаў, затое сам я ўвайду ў стан, у якім, здаецца, атрымліваецца ўсё.

Вось толькі няўжо цяпер зноўку прыйдзецца чакаць дванаццаць год?

_________________________________________________________
*Паводле маёй клясыфікацыі, жанчыны дзеляцца на наступныя тыпы:
-Бабы (найшырэйшая катэгорыя, у якой у сваю чаргу вылучаюцца бабанькі, бабёнкі, уласна бабы, і бабішчы)
-Сапраўдныя Ледзі
-"Багема"
-"Амазонкі"