прыхільнік абортаў абураецца: на рэферэндуме з нагоды іх забароны права голасу маюць ня толькі жанчыны. гэтыя мужчыны ўсё ніяк ня могуць адвыкнуць лезьці з сваімі бюлетэньчыкамі ў чыста жаночыя, асабістыя справы. доколе?!

калі быць пасьлядоўным у гэтай дэмагогіі, то трэба тады ўжо аддаць: права вызначаць дазволенасьць забойства - выключна [патэнцыйным] забойцам, мардабою - хуліганам, крадзяжоў - клептаманам. і хоць такая ініцыятыва была б бясконца глупай, сам чык на яе ўсё-ткі не пайшоў бы: гэта ахвяраю аборта пасьці яму ўжо не пагражае, а вось спытаць цыгарэтку ў цёмным завулку вельмі нават могуць. мы б тады паспачувалі фрэнду, ягоным палягчэлым кішэням і да сінявы начышчанай рэпе, бо так ужо дамовіліся мы калісьці ўсёй грамадой, соцыюмам - лічыць гвалт і рабунак супляменьнікаў (нават такіх экзальтаваных) няправільнымі учынкамі. пры гэтым нас ня будзе цікавіць погляд самога рабаўніка на дадзеную тэму, хай нават ён знаходзіць разбой найшляхетнейшым з промыслаў.

вяду я да наступнага: аборт - гэта НЕ асабістая справа жанчыны. і ня толькі таму, што непасрэдна тычыцца й таго маленькага чалавека ў матчыным улоньні (менавіта чалавека - генэтычна сфармаванага і завершанага, а ня нейкага па сутнасьці гліста, да якога так імкнуцца яго прыраўняць прыхільнікі спаронаў), хоць і гэтага ўжо больш чым дастаткова. а і таму яшчэ, што ўсе мы - частка соцыюма, у якога можа быць (і ёсьць) свой погляд на гэтыя рэчы. няма нічога дзіўнага і ненармальнага ў тым, што погляд гэты фарміруюць ня толькі жанчыны ці мужчыны, ці нейкія асобныя зацікаўленыя сацыяльныя групы, а ўсё грамадзтва ў цэлым. адно што лепей бы грамадзтву апынуцца пры гэтым здаровым...

асабіста мяне ня так ужо і натхняе ідэя заканадаўчай забароны абортаў. проста гэта павінна заставацца абсалютным этычным табу. як інцэст.

прыхільнікі спаронаў у чымсьці і падобныя аматарам інцэсту: што такое "табу", яны ўяўляюць слаба. адным словам, motherfuckers.